παροργίζω
παροργίζω, to provoke to anger
Could not find παροργιοῦσιν in Logeion dictionaries.
παροργιοῦσιν future active indicative 3rd plural, future active participle masculine dative plural, future active participle neuter dative plural of παροργίζω
παροργ-ίζω, fut. -ιῶ LXX De. 32.21:—
- provoke to anger, Arist. Ath. 34.1, LXX 3 Ki. 16.13, 33, Ph. 1.682, Ep.Eph. 6.4.
- II Pass., to be or be made angry, Thphr. HP 9.16.6, prob. in Str. 7.2.1; τι πρός τινας v.l. in D. 26.17.
παρ·οργίζω (f. att. ιῶ) irriter, Spt. 3 Reg. 16, 33, etc. ; NT. Rom. 10, 19, etc. ; au pass. être irrité ou s’irriter, Th. H.P. 9, 16, 6 ; Str. 923 ; πρός τινα, Dém. 805, 19, contre qqn.
παροργίζω, worüber erzürnen, zum Zorn reizen, NT.
Pass. worüber zürnen, ὅταν ὑμᾶς ἴδῃ παροργισθέντας τι πρός τινας, Dem. 26.17 ; Theophr. u. Sp.
Pass. worüber zürnen, ὅταν ὑμᾶς ἴδῃ παροργισθέντας τι πρός τινας, Dem. 26.17 ; Theophr. u. Sp.
παροργίζω
fut. ιῶ
- to provoke to anger, NTest.:—Pass., Dem.