παρορμάω
παρορμάω, to urge on, stimulate
Could not find παρορμῶντα in Logeion dictionaries.
παρορμῶντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of παρορμάω
παρορμ-άω,
- urge on, stimulate, incite, τινα X. Cyr. 2.4.10; εἰς τἀγαθόν ib. 2.2.1; ἐπὶ τὰ καλὰ ἔργα ib. 8.1.12; πρός τι Arist. MM 1206a9, Phld. Rh. 2.60 S.; εἰς ἀκολασίαν Phld. Mus. p.35 K.: c. acc. rei, π. συνουσίαν Dsc. 2.140, 3.129; ἀφροδίσια Id. 1.16: c. inf., X. Cyr. 8.1.43, Arist. EN 1179b7:—Pass., to be eager, ἐπί τι Plb. 2.22.6; ἐπʼ ἀλλήλους D C. 40.46; πρὸς τὸ φιλοδοξεῖν OGI 339.91 (Sestus, ii B. C.):—intr. in Act., παρορμᾶν πρός τι D.L. 6.83; παρορμῶντος τοῦ σώματος when the body has started (perspiring), Thphr. Sud. 28.
παρ·ορμάω-ῶ, exhorter, encourager, exciter : τινα εἴς τι, Xén. Cyr. 2, 3, 12 ; ἐπί τι, Xén. Cyr. 8, 1, 12 ; πρός τι, Pol. 1, 4, 2 ; Plut. Num. 21, qqn à qqe ch. ; avec l’inf. Xén. Cyr. 8, 1, 43 ; Pol. 1, 20, 8, etc. à faire qqe ch. ; au pass. ou au moy. être passionné ou zélé : ἐπί τι, Pol. 2, 26, 6, pour qqe ch. ; ἐπ’ ἀλλήλους, DC. 40, 46, lutter avec violence les uns contre les autres.
Étym. π. ὁρμάω.
παρορμάω, antreiben, ermuntern, wie das ὁρμάω, von den VLL διεγείρειν, παροξύνειν erkl.; τινὰ εἰς τὸν ἀγῶνα, Xen. Cyr. 2.3.12 ; ἐπὶ τὰ ἀγαθά, 8.1.12 ; u. c. inf., 8.1.43, wie Pol. I.20.8 ; Plut. Camill. 17 ; οὕτω παρωρμήθησαν ἐπὶ τὴν στρατείαν, Pol. 2.22.6 ; πρὸς τὴν βασιλείαν, Plut. Num. 21 ; vgl. Arist. magn.mor. 2.7.
παρορμάω
fut. ήσω
- to urge on, stimulate, Xen.