παχύνω
παχύνω, to thicken, fatten
Could not find παχυνθέντος in Logeion dictionaries.
παχυνθέντος aorist passive participle masculine genitive singular, aorist passive participle neuter genitive singular of παχύνω
παχύν-ω, pf. Pass. πεπάχυσμαι Arist. Mu. 394a28, Philostr. Gym. 52, but πεπάχυμμαι Gal. 6.678, Herm. ap. Stob. 1.49.68:—
- fatten, τὰ σώματα Pl. Grg. 518c; βοῦν Id. R. 343b; ἴππον X. Oec. 12.20:—Pass., grow fat, Hp. Aph. 5.44, Ar. Ach. 791; δαιτὶ παχυνόμενος AP 7.207 (Mel.); παχυνθῇ ἡ ἀκρίς LXX Ec. 12.5.
- b thicken, strengthen, δεσμόν Porph. Abst. 1.38.
- 2 metaph., cause to wax fat, increase, κότον π. A. Supp. 618:—Pass., ὄλβος ἄγαν παχυνθείς Id. Th. 771 (lyr.).
- b metaph., make gross or dull, τὰς ψυχὰς ὑπὸ πλης μονῆς π. Plu. Es. carn. 1 2.995d; βρώσεις τὸν νοῦν π. Philostr. VA 1.8:— Pass., LXX Is. 6.10; πεπαχυσμένος Philostr. VS 1.21.1; to be coarsened, [ψυχὴ] παρὰ τὴν ἰδίαν φύσιν πεπαχυμμένη Herm. l.c.; περιβλήματα . . παχυνόμενα ὑπὸ τῆς γηίνης φύσεως Procl. in R. 1.119 K.
- II Pass., become thick, π. πρὸς τὸν ἥλιον, of the skull, Hdt. 3.12; of humours, Hp. VM 19; of excrements, Id. Prog. 11, cf. Arist. GA 735a36, al.; distd. from πήγνυσθαι, Id. Mete. 383a11, b18; of fruit juices, become concentrated, Thphr. CP 6.16.2; of oil, Philostr. Gym. 52.
- 2 to be dulled, of the sunʼs light, D.P. 35.
παχύνω [ᾰῡ] (pass. ao. ἐπαχύνθην, pf. πεπάχυμμαι ou πεπάχυσμαι)
I rendre épais, c. à d. :
1 rendre gros, lourd, épaissir, acc. Plat. Gorg. 518c, etc. ; d’où au pass. devenir épais, gros, lourd, Xén. Conv. 2, 17 ; Plut. Sol. 20 ; fig. grossir, enfler, en parl. de la prospérité, Eschl. Sept. 771 ||
2 en b. part : rendre fort, Xén. Œc. 12, 20 ||
3 épaissir, rendre consistant, en parl. de liquides (sang, etc.) Hpc. 1175g ; au pass. s’épaissir, se coaguler, Arstt. G.A. 2, 2, 7, etc. ||
4 envelopper d’un voile épais, au pass. DP. 35 ||
II fig. rendre lourd, hébéter, Plut. M. 995d ; au pass. Spt. Esaï. 6, 10 ; NT. Matth. 13, 15 ||
➳ Pf. pass. πεπάχυμμαι, Gal. 6, 379 ; πεπάχυσμαι, Philstr. 514.
Étym. παχύς.
1. act., met acc. dik maken:
2. med.-pass.
a. dik worden:
b. overdr. stompzinnig zijn:
παχύνω, dick, feist od. fett machen, mästen ; ἵππον, Xen. Oec. 12.20, wie Plat. Rep. I.343b u. A.; pass. dick, fett werden, Her. 3.12 ; vermehren, ὄλβος ἄγαν παχυνθείς, Aesch. Spt. 753, u. so auch in sp. Prosa ; perf. πεπάχυσμαι.
παχύνω
πᾰχύ_νω,
παχύς
- 1to thicken, fatten, Plat., Xen.:—Pass. to grow fat, Ar.: to become thick, of the skull, Hdt.
- 2metaph. to increase:—Pass., ὄλβος ἄγαν παχυνθείς Aesch.
- 3metaph. also to make gross or stupid:—Pass., NTest.