παχυκάλαμος
παχυκάλαμος, thick-stalked
πᾰχυ-κάλᾰμος [κᾰ], ον,
- thick-stalked, Thphr. CP 3.21.2.
παχυ·κάλαμος, ος, ον [ᾰῠᾰᾰ] à la tige épaisse, Th. C.P. 3, 21, 2.
Étym. π. κάλαμος.
παχυκάλαμος, mit dickem Halme oder Stengel, Theophr. u. Sp.