παχυμερής
παχυμερής, consisting of thick
πᾰχῠ-μερής, ές,
- consisting of thick or coarse parts, Ti.Locr. 100e (Comp.), Arist. Pr. 873a6; ἀήρ Corn. ND 5 (Sup.); τὸ παχυμερές the dense part, Epicur. Ep. 2 p.51 U.; τὸ -έστερον, opp. τὸ λεπτομερέστερον, Arist. Cael. 304a31; τὸ -έστατον Placit. 1.3.11.
- II metaph. in Adv., loosely, broadly, roughly, εἴρηται παχυμερῶς Str. 1.4.7, cf. 8 (Comp.), Ach.Tat. Intr.Arat. 18; cursorily, ἐξετάζειν Just. Nov. 53.4.1.
παχυ·μερής, ής, ές [ᾰῠ] formé de parties épaisses, gros, épais, Arstt. Probl. 3, 14 ; τὸ παχυμερές, DL. 7, 142, partie dense ||
Cp. -έστερος, T. Locr. 100e ; Arstt. Cæl. 3, 5, 8 ; sup. -έστατος, Plut. M. 877.
Étym. π. μέρος.
παχυμερής, ές, aus dicken od. groben Teilen bestehend, Tim.Locr. 100e u. Sp., wie Plut. Quaest. nat. 5.
• Adv ., Strab. I p. 66.
• Adv ., Strab. I p. 66.
παχυμερής
πᾰχῠ-μερής, ές
- consisting of thick or coarse parts: metaph. in adv. roughly, Strab.