πειραστικός
πειραστικός, tentative
Could not find πειραστικοῦ in Logeion dictionaries.
πειραστικοῦ masculine genitive singular, neuter genitive singular of πειραστικός
πειρ-αστικός, ή, όν,
- fitted for trying or testing, tentative, ἔστι δʼ ἡ διαλεκτικὴ π. περὶ ὧν ἡ φιλοσοφία γνωριστική Arist. Metaph. 1004b25; ἡ -κή (sc. τέχνη, ἐπιστήμη) as a branch of dialectic, Id. SE 169b25; π. λόγοι ib. 165a39, cf. Gal. 17(2).350; οἱ π. διάλογοι of Plato, as the Euthyphro, Theaetetus, Meno, Ion, Thrasyll. ap. D.L. 3.58 sq. Adv. -κῶς Ascl. in Metaph. 246.9.
πειραστικός, ή, όν, propre à éprouver, à tenter, à rechercher, Arstt. Metaph. 3, 2, 20 ; Thrasyll. (DL. 3, 58) ; subst. ἡ πειραστική (s. e. τέχνη) Arstt. Soph. el. 8, 2, etc. l’art de tâter, de sonder, en dialectique.
Étym. πειράζω.
πειραστικός, zum Versuchen oder Probieren gehörig, Arist. elench. soph. 8.11 u. A.
πειραστικός, ή, όν
πειράζω
- tentative, Arist.