πειρατικός
πειρατικός, piratical
Could not find πειρατικὰ in Logeion dictionaries.
πειρατικὰ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of πειρατικός
πειρ-ᾱτικός, ή, όν,
- fit for piracy, Ach.Tat. 2.17; piratical, σκάφη Ph. 2.567; πόλεμος Plu. Pomp. 30; τὸ π. ἅπαν ib. 45; πλάνη Vett.Val. 288.3; τὰ π. gangs of pirates, IG 2(2).1225.13, Str. 14.5.2, Plu. Max. cum princip. 2.779a. Adv. -κῶς Ph. 1.664 (Comp.) (also, = πειραστικῶς, Procl. in Prm. p.774 S. (s.v.l.)).
πειρατικός, ή, όν [ᾱ]
1 de pirate, Str. 668 ; Plut. Pomp. 30, 45, etc. ||
2 propre au métier de pirate, A. Tat. 2, 17.
Étym. πειρατής.
πειρατικός, [ᾱ], seeräuberisch, νῆες, Plut. Pomp. 45 u. a.Sp.
πειρατικός
from πειρᾱτής
πειρᾱτικός, ή, όν
- piratical, Plut.: τὰ π. gangs of pirates, Strab.