πλανητός
πλανητός, wandering
Could not find πλανητὸν in Logeion dictionaries.
πλανητὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of πλανητός
πλᾰν-ητός, ή, όν,
- wandering, π. κατὰ πόλεις Pl. Ti. 19e; ἄστρα π. Id. Lg. 821b, cf. Ti. 38c (vv.ll. πλανῆται, πλάνητες), Arist. Mu. 392a13.
- II metaph., shifting, Pl. R. 479d; irregular, πάθη Plu. Vind. 2.550e.
πλανητός, ή, όν [ᾰ]
1 errant, Plat. Rsp. 479d, Tim. 19e; ἄστρα πλανητά, Plat. Leg. 821b, etc. astres errants ||
2 sujet à erreur, Plut. M. 550d.
Étym. πλανάω.
πλανητός, umherirrend, Plat. Tim. p. 19c ; – übertr., irrend, dem Irrtum unterworfen, πάθη, Plut. S. N. V. 5.
πλανητός
πλᾰνητός, ή, όν
πλανάομαι
- wandering, Plat.