πλάνιος
πλάνιος [ᾰ], ον, poet. for πλάνος, AP 7.715 (Leon.).
πλάνιος, α, ον [ᾰν] c. πλάνος 1, Anth. 7, 715.
πλάνιος, poet. statt πλάνος, πλανίων ἄβιος βίος, Leon.Tar. 100 (VII.715).
πλάνιος, ον,
poetic for πλάνος, Anth.