πλάξ
πλάξ, a flat surface, flat land, a plain
πλάξ, πλᾰκός, ἡ,
- anything flat and broad, esp. flat land, plain, πᾶσαν ἠπείρου πλάκα A. Pers. 718; Φλεγραίαν π. Id. Eu. 295; νυχίαν π., of Psyttaleia (fort. μυχίαν), Id. Pers. 953 (lyr.); πλακὸς ὑλίας Berl.Sitzb. 1927.7 (Locr., v B.C.); νεκύων πλάκα S. OC 1564 (lyr.); νεκρῶν πλάκες ib. 1577 (lyr.); also of sea and sky, πόντου πλάξ the ocean-plain, Pi. P. 1.24; ἄλοκα Νηρεΐας πλακὸς τέμνοντες Arion 1.15; ποντία, πελαγία π., E. Fr. 578.4, Ar. Ra. 1438; κατʼ Αἰγαίην πόντου πλάκα BMus.Inscr. 1012 (Chalcedon, i B.C./i A.D.); αἰθερία πλάξ E. El. 1349 (anap.); flat top of a hill, table-land, Σουνίου, Οἴτης π., S. Aj. 1220, Ph. 1430; Παρνασοῦ πλάκες E. Ion 1267; ἀπʼ ἄκρας πυργώδους πλακός from the flat top of the towering hill, S. Tr. 273; τὰς π. τοῦ ὄρους Ant.Lib. 4.1.
- 2 flat stone, tablet, ἐργώνας τᾶν πλακῶν τᾶς τομᾶς εἰς τὸν ὀχετόν IG 42(1).109 iii 154 (Epid., iii B.C.); π. ἐπιγεγραμμέναι OGI 672.12 (Egypt, i A.D.), cf. Luc. Somn. 3, etc.; of the Tables of the Jewish Law, αἱ π. τοῦ μαρτυρίου, τῆς διαθήκης, LXX Ex. 31.18, Ep.Hebr. 9.4; λίθων πλαξὶ λείαις Luc. Am. 12; οὐκ ἐν πλαξὶν λιθίναις ἀλλʼ ἐν π. καρδίας 2 Ep.Cor. 3.3; tombstone, AP 7.324, cf. IG 12(5).329 (pl., Paros): pl., slabs of marble, Chor.p.89 B., cf. eund. in Rev.Phil. 1877.79; ὥσπερ μαρμάρου π., of ice, Jul. Mis. 341b.
- b πλάκες χρυσίου gold plates, Str. 4.2.1; σαπφείροιο D.P. 1105; ἡ ἐντὸς π. τῶν κογχυλίων the inner surface . ., Thphr. Sens. 73.
- c ἡ π. τοῦ βαλανίου τούτου prob. part of the furnace, PMag.Osl. 1.340. d. pl., flakes of ἀρσενικὸν τὸ πλακῶδες, Dsc. 5.104.
- 3 in pl., flaps, tail-fins of crustacea, Arist. HA 526b9, GA 758a14.
- b folds within certain parts of the ruminant stomach, Id. HA 507b11, PA 675a28.
- 4 κοπτῆς πλάκες,πλακοῦντες, AP 12.212 (Strat.). (Cf. Lett. plakt ‘become flat’.)
πλάξ, ακός (ἡ) [ᾰκ] toute surface large et plate, d’où
1 plaine, Eschl. Pers. 818, etc. ; Soph. O.R. 1103, etc. ; Eur. Bacch. 14, etc. ; particul. plaine ou espace uni des enfers, Soph. O.C. 1564 ; au plur. Soph. O.C. 1576 ||
2 surface de la mer, Pd. P. 1, 46 ; Eur. fr. 582, 4 ; Ar. Ran. 1438, etc. ||
3 plateau d’une montagne, d’une région montagneuse, Soph. Ph. 1430, Aj. 1220 ; Eur. Ion 1267, etc. ||
4 sommet d’un rocher, Soph. Tr. 273 ||
5 pierre plate, dalle, tablette, Luc. Somn. 3, etc. ; fig. au plur. les tablettes du cœur, NT. 2 Cor. 3, 3 ; particul. pierre tumulaire, Anth. 7, 324 ||
6 surface sans poil au bas-ventre des animaux, Arstt. P.A. 3, 14 ; H.A. 2, 17, etc. ||
7 gâteau plat, Anth. 12, 115 ||
8 plur. extrémité aplatie de la queue de certains crustacés, Arstt. H.A. 4, 2, 5 ||
9 plur. tables de la loi, NT. Hebr. 9, 4.
Étym. Étymol. obscure ; cf. πλακοῦς, πλακερός.
1. vlakte, vlak oppervlak:
2. stenen tafel
πλάξ, ακός, ἡ, jeder platte, flache, breite Körper, Fläche ; πόντου, Meeresfläche, Pind. P. 1.24 ; πελαγία, Ar. Ran. 1434 ; κενώσας πᾶσαν ἠπείρου πλάκα, Aesch. Pers. 704 ; Eum. 285 ; Soph. O.R. 1103 u. öfter, der auch die Unterwelt nennt τὰν παγκευθῆ κάτω νεκρῶν πλάκα, O.C. 1560 ; auch von einer Bergfläche, Aj. 1199, u. von der Spitze eines Turms, ἀπʼ ἄκρας ἧκε πυργώδους πλακός, Trach. 272 ; oft bei Eur., δικόρυφον πλάκα Bacch. 307, σεμνὰς πλάκας ναίοντες ὀρέων 717. – Der Grabstein, ὑπὸ πλακὶ τέθαμμαι, Ep.adesp. 649 (VII.324). – Der irreg. dat πλαγκταῖς od. πλακταῖς für πλαξί ist sehr zw. bei Orph.
πλάξ
- 1wide expanse of the sea. πέτρας φοίνισσα κυλινδομένα φλὸξ ἐς βαθεῖαν φέρει πόντου πλᾰκα P. 1.24
1
ἔστιν δὲ ὁ λόγος ὁ λεγόμενος, ὅταν ἀφιεροῖς τὴν πλάκα
esta es la fórmula que se pronuncia cuando consagras la lámina
καθιέρωσις τῆς πλακός
consagración de la lámina
graba en una lámina de estaño
graba en una lámina de plomo de un frigidarium lo que quieras que ocurra
2
pronuncia la fórmula y échala en la losa de un baño
πλάξ
- 1a flat surface, flat land, a plain, Aesch.; πόντου πλάξ the ocean- plain, Pind.; αἰθερία πλάξ Eur.: the flat top of a hill, table-land, Soph.
- 2a flat stone, tablet, Luc., NTest.