πλασματίας
πλασματίας, fabricated, fictitious
πλασμᾰτ-ίας, ου, ὁ,
- fabricated, fictitious, ἄτοπος καὶ π. ὁ λόγος Arist. GA 734a33, cf. 769a36, Metaph. 1076a39.
- II one addicted to invention, Plu. Cam. 22.
πλασματίας, ου (ὁ) [μᾰ]
1 arrangeur de contes ou de faussetés, conteur, Plut. Cam. 22 ||
2 adj. faux, mensonger, Arstt. G.A. 2, 1, 36, etc.
Étym. πλάσμα.
πλασματίας, ὁ, erdichtet, lügenhaft ; λόγος, Arist. gen. anim. 4.3, u. sonst. Auch der Erdichter, Lügenfreund, Plut. Camill. 22.
πλασματίας
πλασμᾰτίας, ου, ὁ,
- one addicted to lying, Plut.