πλανώδης
πλανώδης, wandering
πλᾰνώδης, ες,
- wandering, esp.
- 1 = πλάνης I.3, πυρετοί Hp. Coac. 582.
- 2 liable to slip, of ligatures, Id. Off. 9 (Sup.); ἄρθρον Id. Fract. 45 (Comp.); of the womb, Aret. SA 2.11.
- 3 metaph., rambling, γνώμη π. Id. SA 2.11 (Comp.). Adv. -δῶς Phld. Lib. p.32 O.
πλανώδης, ης, ες [ᾰ]
1 vagabond, intermittent, irrégulier, Hpc. 216b ||
2 qui se déplace facilement, en parl. d’une articulation, Hpc. Fract. 778 ; d’une ligature, Hpc. Off. 743 ||
3 fig. égaré, Arét. Caus. m. acut. 2, 11 ||
Cp. πλανωδέστερος, Arét. l. c. ; sup. πλανωδέστατος, Gal. 18, 779.
Étym. πλάνος, -ωδης.
1. instabiel, beweeglijk (van gewrichten, van verbandmateriaal)
2. onregelmatig (van koorts)
πλανώδης, ες, = πλανητικός, Hippocr.