πλανόδιος
πλανόδιος, going by bye-paths, wandering
πλανόδιος, α, ον,
- going by by-paths, wandering, h.Merc. 75 [πλᾱ-, metri gr.]; cf. πληνοδία.
πλαν·όδιος (seul. acc. f. pl. πλανοδίας) [ᾱν par nécessité métr. p. ᾰν] égaré, Hh. Merc. 75 ; sel. d’autres, gén. sg. d’un subst. πλανοδία, ας (ἡ) écart hors du droit chemin.
Étym. πλάνη, ὁδός.
πλανόδιος
πλαν-όδιος, α, ον
- going by bye-paths, wandering, Hhymn. ᾱ metri. grat.