πλύνω
πλύνω, to wash, clean
Could not find πλύνει in Logeion dictionaries.
πλύνει Verb: aorist active subjunctive 3rd singular, Verb: present middle-passive indicative 2nd singular, Verb: present active indicative 3rd singular of πλύνω
πλύνω [ῡ], Ep. impf. πλύνεσκον Il. 22.155: fut. πλῠνῶ Ar. Th. 248, D. 39.11; Ion. and Ep. πλῠνέω Od. 6.31, 59: aor. ἔπλῡνα, Ep. πλῦνα Od. 6.93, (ἐκ-, περι-) Ar. Pl. 1062, D. 54.9:—Med., fut. πλῠνοῦμαι LXX Nu. 31.24 (ἐκ-πλυνεῖται in pass. sense, Ar. Pl. 1064): aor. part. πλυνάμενος LXX Le. 13.6, (ἐκ-) Hdt. 4.73:—Pass., fut. πλῠθήσομαι (πλυνθ- Hsch.) Com.Adesp. 715: aor. ἐπλύθην [ῠ], 3 sg. subj. πλυθῇ Thphr. HP 3.15.4; part. πλυθέν Dsc. 2.76.18, πλυθείσης Porph. VP 34: pf. πέπλῠμαι Hp. Acut.(Sp.) 65 (32), Theoc. 1.150, (κατα-) Aeschin. 3.178; part. πεπλυμένος PCair.Zen. 92 (iii B. C.):—
- wash, clean, prop. of linen, clothes, etc. (opp. λούομαι bathe, νίζω wash the hands or feet), εἵματα πλύνεσκον Il. 22.155; ἴομεν πλυνέουσαι Od. 6.31; πλῦνάν τε (sc. εἵματα) κάθηράν τε ῥύπα πάντα ib. 93; π. κῴδια Ar. Pl. 166; τὸ ἑαυτοῦ ἱμάτιον Pl. Chrm. 161e; τὰς κοιλίας Ar. Eq. 160; ἄμμον Thphr. Lap. 58; ἐάν τις ἢ λόηται ἢ πλύνει τι ἐν ταῖς κρήναις IG 12(5).569.5 (Ceos, iii B. C.); στολήν LXX Ge. 49.11:—Pass., σησάμου πεπλυμένου PCair.Zen. 562.19 (iii B. C.); σκίλλης πλυθείσης Porph. l.c.
- b metaph., πέπλυται τὸ πρᾶγμα the thing is washed to pieces, i.e. worn out, Sosip. 1.3: hence τὸ πεπατημένον καὶ πεπλυμένον threadbare, hackneyed, Longin. Rh. p.190 H.
- II as a slang term, πλύνειν τινά ‘give him a dressing’, abuse, κἀκυκλοβόρει κἄπλυνε Ar. Ach. 381; ἀλλήλους πλυνοῦμεν D. 39.11; πλύνοντες αὑτοὺς τἀπόρρητα Id. 58.40; τὸν πατέρα καὶ σὲ τούς τε σοὺς ἐγὼ πλυνῶ Men. 608; τοὺς κρείσσονας D.C. 46.4: c. dat. modi, τὸν τάριχον τουτονὶ πλύνων ἅπασιν ὅσα σύνοιδʼ αὐτῷ κακά Ar. Fr. 200: c. dupl.acc., πλυνεῖ τε τὰ κακὰ τῶν κακῶν ὑμᾶς Diocl.Com. 2. (πλῠ-ν-yω cogn. with πλε (ϝ) -ω, also with Lith. pláuti ‘bathe’, OSlav. pluti ‘flow’, ‘sail’.)
πλύνω [ῡ] (impf. ἔπλυνον [ῡ], f. πλυνῶ [ῠ], ao. ἔπλυνα [ῡ], pf. inus. ; pass. f. πλυθήσομαι [ῠ], ao. ἐπλύθην [ῠ] pf. πέπλυμαι [ῠ]) laver :
I au propre :
1 laver, nettoyer, particul. du linge, Il. 22, 155 ; Od. 6, 31 ; Plat. Charm. 161e, etc. ; ou en gén. Ar. Eq. 160 ; fr. 21, etc. ||
2 ôter en lavant (une tache, une souillure, etc.), acc. Od. 6, 93 ; fig. Anth. 1, 54 ||
II fig.:
1 user à force de laver : τὸ πρᾶγμα πέπλυται, Sosipater (Com. fr. 4, 482) c’est une chose usée, vulgaire ||
2 adresser des reproches : abs. Ar. Ach. 381 ; τινά, Dém. 997, 25 ; 1335, 5, etc. à qqn (cf. franç. laver la tête); τί τινα, Diocl. (Com. fr. 2, 838) reprocher qqe ch. à qqn ||
➳ Impf. itér. πλύνεσκον [ῡ] Il. 22, 155. Fut. épq. πλυνέω [ῠ] Od. 6, 31. Ao. épq. πλῦνα, Od. 6, 93 ; pass. ao. réc. ἐπλύνθην, Diosc. 2, 95.
Étym. R. indo-europ. *pleu-, couler, nager ; cf. πλέω.
πλύνω, perf. πέπλυκα, πέπλυμαι, πεπλύσθαι, Theocr. 1.150 ; aor. pass. ἐπλύθην, poet. auch ἐπλύνθην, vgl. Lobeck Phryn. 37 ; πλυνθήσομαι führt Hesych. an;
waschen, ab-, ausspülen, bes. Wäsche u. Kleider ; ὅθι εἵματα πλύνεσκον, Il. 22.155 ; αὐτὰρ ἐπεὶ πλῦνάν τε κάθηράν τε ῥύπα πάντα, Od. 6.93 ; πλυνέουσα, fut., ib. 59 ; κώδια, Ar. Plut. 166, vgl. 514 ; ὃς πλυνεῖ σκεύη, Antiphan. bei Ath. IV.170 ; τὸ ἑαυταῦ ἱμάτιον ἕκαστον πλύνειν, Plat. Charm. 161c ; Pol. τὸ τῶν ἱερῶν ἔδαφος ταῖς κόμαις, 9.6.3 ; τὸ πρᾶγμα πέπλυται, die Sache ist abgewaschen, d.i. abgenutzt, gemein geworden, Sosipat. com. bei Ath. IX.377e. – In der Sprache des gemeinen Lebens πλύνειν τινά, Einen ausschelten, wie wir etwa sagen »Einem den Kopf waschen«, Ar. Ach. 359 ; vgl. Meineke quaest. Men. 221 ; VLL erkl. ἐλέγχειν ; vgl. Dem. 58.40, λοιδορουμένους καὶ πλύνοντας ἑαυτοὺς τὰ ἀπόρρητα, u. 39.11.
Das Wort hat mit πλέω dieselbe Wurzel ΠΛΥ gemein und hängt mit pluo, fluo zusammen, so daß der Begriff des Benetzens, Befeuchtens zu Grunde liegt.
waschen, ab-, ausspülen, bes. Wäsche u. Kleider ; ὅθι εἵματα πλύνεσκον, Il. 22.155 ; αὐτὰρ ἐπεὶ πλῦνάν τε κάθηράν τε ῥύπα πάντα, Od. 6.93 ; πλυνέουσα, fut., ib. 59 ; κώδια, Ar. Plut. 166, vgl. 514 ; ὃς πλυνεῖ σκεύη, Antiphan. bei Ath. IV.170 ; τὸ ἑαυταῦ ἱμάτιον ἕκαστον πλύνειν, Plat. Charm. 161c ; Pol. τὸ τῶν ἱερῶν ἔδαφος ταῖς κόμαις, 9.6.3 ; τὸ πρᾶγμα πέπλυται, die Sache ist abgewaschen, d.i. abgenutzt, gemein geworden, Sosipat. com. bei Ath. IX.377e. – In der Sprache des gemeinen Lebens πλύνειν τινά, Einen ausschelten, wie wir etwa sagen »Einem den Kopf waschen«, Ar. Ach. 359 ; vgl. Meineke quaest. Men. 221 ; VLL erkl. ἐλέγχειν ; vgl. Dem. 58.40, λοιδορουμένους καὶ πλύνοντας ἑαυτοὺς τὰ ἀπόρρητα, u. 39.11.
Das Wort hat mit πλέω dieselbe Wurzel ΠΛΥ gemein und hängt mit pluo, fluo zusammen, so daß der Begriff des Benetzens, Befeuchtens zu Grunde liegt.
πλύνω
3 pl. pa. iterative πλύνεσκον Il. 22.155.
Fut. pple. fem. πλῦνέουσα Od. 6.59.
Pl. πλῦνέουσαι Od. 6.31.
3 pl. aor. πλῦναν Od. 6.93.
Pple. fem. πλύνασα Od. 24.148.
(ἀπο-)
To wash clothes : ἴομεν πλυνέουσαι Od. 6.31. Cf. Od. 15.420.
To wash (clothes) : ὅθι εἵματα πλύνεσκον Il. 22.155. Cf. Od. 6.59, 93, Od. 24.148.
Strong 4150
to wash (inanimate objects, esp. clothing): τ. δίκτυα, Lk 5:2. Fig., τ. στολάς, Re 7:14 22:14 (cf. Ps 50 (51):4, 9 and v.s. ἀπο-πλύνω).†
después de haber grabado, lávala con natrón y agua y mójala con sangre de uno muerto violentamente
πλύνω , part. πλῡνούσῃ, ipf. iter. πλύνεσκον, fut. part. πλυνέουσα, aor. 3 pl. πλῦναν, part. -ᾱσα: wash, clean, cleanse.
πλύνω
- Ito wash, clean, properly of linen and clothes, (opp. to λούομαι to bathe, νίζω to wash the hands or feet), Hom., Attic
- 2to wash off dirt, Od.
- IIas a slang term, πλύνειν τινά (as we say) "to give him a dressing," Ar., Dem.