ποντοπόρος
ποντοπόρος, passing over the sea, seafaring
Could not find ποντοπόρον in Logeion dictionaries.
ποντοπόρον Adjective: masculine accusative singular, Adjective: feminine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: neuter accusative singular of ποντοπόρος
ποντοπόρ-ος, ον,
- seafaring, of ships, Il. 1.439, 2.771, Od. 12.69, S. Ph. 721 (lyr.), Aj. 250 (lyr.); ναῦται Hom. Epigr. 8.1, cf. Opp. C. 1.120; π. βοῦς Mosch. 2.49.
ποντο·πόρος, ος, ον, qui parcourt la mer, en parl. de navires, Il. 1, 439 ; 2, 771 ; Od. 12, 69 ; Soph. Ph. 721, Aj. 250 ; en parl. de matelots, Hom. Ep. 8, 1 ; d’animaux, Mosch. 2, 49.
Étym. πόντος, πείρω.
ποντοπόρος, das Meer durchwandelnd, befahrend ; ναῦται, Hom. ep. 8.1 ; gew. Beiwort des Seeschiffes, Od. 12.69, Il. 1.439 u. öfter, wie Soph. Aj. 245 ; so auch δόρυ, Phil. 712 ; πλάτη, σχεδία, Eur. Troad. 810, Hec. 113 ; sp.D., wie Orph. Arg. 52, 1098.
ποντοπόρος
-ον
[πόντος + -πορος, πείρω.]
Cleaving the seas.
Epithet of ships Il. 1.439, Il. 2.771, Il. 3.46, etc. : Od. 12.69, Od. 14.339, Od. 15.284, etc.
ποντοπόρος : ‘sea-faring,’ sea-traversing.
ποντοπόρος
ποντο-πόρος, ον,
πορεύομαι
- passing over the sea, seafaring, of ships, Hom., Soph.