ποντοπλάνητος
ποντοπλάνητος, roaming over the sea
ποντο-πλάνητος [ᾰ], ον,
- roaming over the sea, Orph. H. 38.5.
ποντο·πλάνητος, ος, ον [ᾰ] errant sur mer, Orph. H. 37, 5.
Étym. π. πλανάομαι.
ποντοπλάνητος, in od. auf dem Meere umherirrend, Orph. H. 37.5.