ποντομέδων
ποντομέδων, lord of the sea
ποντο-μέδων, οντος, ὁ,
- lord of the sea, of Poseidon, Pi. O. 6.103, A. Th. 131 (lyr.), E. Hipp. 743 (lyr.), Ar. V. 1532, IG 1(2).706; σεισίχθονα π. Hes. (?) in PMich. 11.17; of Priapus, AP 10.16 (Theaet.):—heterocl. gen., ποντομέδοιο Ποσειδάωνος Orac. ap. St.Byz. s.v. Τρινακρία.
ποντο·μέδων, οντος (ὁ) roi de la mer, en parl. de Poseidôn, Pd. O. 6, 176 ; Eschl. Sept. 131 ; Eur. Hipp. 744 ; Ar. Vesp. 1532 ; en parl. de Priape, Anth. 10, 16 ||
➳ Voc. ποντόμεδον, Pd. l. c. ; ou ποντομέδων, Orph. H. 17, 4.
Étym. π. μέδω.
ποντομέδων, οντος, ὁ, Meerherrscher ; δέσποτα ποντόμεδον, Pind. Ol. 6.103, Poseidon, wie Aesch. Spt. 122 ; Ar. Vesp. 1530 ; Theaet.Schol. 2 (X.16) nennt so den Priap.
ποντομέδων
- 1ruler of the sea epith. of Poseidon, δέσποτα ποντόμεδο̄ν, εὐθὺν δὲ πλόον δίδοι (codd.: -μέδων Boeckh) O. 6.103
ποντομέδων
ποντο-μέδων, οντος,
- lord of the sea, Pind., Aesch., etc.