ποντοπορέω
ποντοπορέω, to pass the sea
ποντοπορ-έω,
- = foreg., νηῦς ποντοποροῦσα sea-sailing, Od. 11.11, cf. LXX Pr. 24.54 (30.19), Q.S. 7.397; sail the open sea. opp. a coasting voyage, Plu. Dio 25; κύματα . . ποντοπόρει βιότου AP 10.74 (Paul.Sil.).
ποντοπορέω-ῶ, parcourir ou traverser la mer, Od. 11, 11 ; Plut. Dio. 25 ; fig. Anth. 10, 74.
Étym. ποντοπόρος.
ποντοπορέω, das Meer bereisen, befahren, vom Schiffe gesagt, Od. 11.11 u. sp.D., wie M.Arg. 24 (X.4); auch Plut. Pericl. 26, Dion. 25 u. a.Sp., bes. auf dem hohen Meere, auf offener See fahren, im Ggstz zur Küstenfahrt.
ποντοπορέω
= ποντοπορεύω. Of a ship Od. 11.11.
ποντοπορέω,
fut. -ήσω
- to pass the sea, νῆυς ποντοποροῦσα sea-sailing, Od. from ποντοπόρος