ποντόθεν
ποντόθεν, from the sea
ποντόθεν, Adv.
- from or out of the sea, Il. 14.395.
ποντόθεν, adv. du sein de la mer, Il. 14, 395.
Étym. πόντος, -θεν.
ποντόθεν, von od. aus dem Meere, Il. 14.395.
ποντόθεν
[πόντος + -θεν 1.]
From the open sea : κῦμα ποντόθεν ὀρνύμενον Il. 14.395.
ποντόθεν : from the sea, Il. 14.395†.
ποντόθεν
- from or out of the sea, Il.