ποντοκράτωρ
ποντοκράτωρ, lord of the sea
ποντο-κράτωρ [ᾰ], ορος, ὁ,
- lord of the sea, Orph. H. 17b. 7.
ποντο·κράτωρ, ορος [ᾰ] adj. m. maître de la mer, Orph. H. 17, 15.
Étym. π. κρατέω.
ποντοκράτωρ, ορος, ὁ, Meerbeherrscher, Orph. H. 17, nach Hermann, v.l. παντοκρ.