προσφύω
προσφύω, to make to grow to
Could not find προσπεφυκότα in Logeion dictionaries.
προσπεφυκότα perfect active participle neuter nominative plural, perfect active participle neuter vocative plural, perfect active participle neuter accusative plural, perfect active participle masculine accusative singular of προσφύω
προσ-φύω, with fut. and aor. 1,
- cause to grow to: metaph., καὶ ταῦτʼ ἀληθῆ . . προσφύσω λόγῳ will make sure, confirm, A. Supp. 276; τοῦτο τῷ νῦν λόγῳ εὖ προσέφυσας Ar. Nu. 372.
- II mostly in Pass., with aor. 2 and pf. Act. and fut. Med., grow to or upon, σῷ κέρατα κρατὶ προσπεφυκέναι E. Ba. 921, cf. Pl. R. 611d, Ti. 45a; σοι ταῦτα προσφύσεται will accrue, Id. Ep. 313d: freq. in Arist. of any after or adventitious growth which does not form part of the organism, π. τῇ ὑστέρᾳ τὸ ᾠόν, πρὸς τῇ ὑστέρᾳ, GA 752a11, 754b17; τὰ κέρατα π. μᾶλλον τῷ δέρματι HA 517a27, cf. LXX Da. 7.20; προσπέφυκεν ὥσπερ τὰ φύματα Arist. GA 772b29; of zoöphytes, HA 487b11, 588b13; π. ταῖς πέτραις PA 681b6; of tapeworms, HA 551a11; of food, to be assimilated, Pr. 864b8, 927a20.
- b to be attached, πλευραὶ προσπεφύκασι [τοῖς σφονδύλοις, sc. by joints] Hp. Art. 45.
- 2 hang upon, cling to, τῷ προσφὺς ἐχόμην Od. 12.433: abs., προσφῦσα Il. 24.213; προσφὺς ὅπως τις ἀναρίτης Herod. Fr. 11; of a fish, τὠγκίστρῳ ποτεφύετο Theoc. 21.46; of leeches, Gal. 8.265: metaph., π. τοῖς τοιούτοις consorts constantly with, Pl. Lg. 728b; προσφύντες ἔχονται τοῦ χρυσίου they cling fast to it, Luc. Pisc. 51, cf. Musc. Enc. 3, etc.
προσ·φύω :
I tr. (aux temps suiv. : prés., impf., fut. -φύσω, ao. -έφυσα) faire naître ou faire croître sur, d’où faire adhérer, fig. c. à d. établir fortement, confirmer, acc. Eschl. Suppl. 276 ; Ar. Nub. 372 ||
II intr. (aux temps suiv. : ao. 2 προσέφυν, d’où part. προσφύς, προσφῦσα, pf. προσπέφυκα, et au pass. moy. προσφύομαι, f. -φύσομαι) :
1 naître ou croître sur, dat. Eur. Bacch. 921 ; Plat. Rsp. 611d, etc. ||
2 p. suite, être attaché ou s’attacher à, tenir fortement à, dat. Od. 12, 433 ; Thcr. Idyl. 21, 46 ; abs. Il. 24, 213 ; Luc. Pisc. 51, etc. ; fig. s’attacher à, s’appliquer à, dat. Luc. Salt. 67 ||
➳ Impf. dor. 3 sg. ποτεφύετο, Thcr. Idyl. l. c.
1. act., causat. (praes., fut., en aor.
2. med.-pass., intrans. (met aor.
a. groeien (aan); met dat.:
b. zich vasthechten (aan):
προσφύω, (φύω), daran wachsen lassen, fest daran fügen, verbinden ; übertr., ταῦτʼ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ, Aesch. Suppl. 276, wie τοῦτό γέ τοι τῷ νυνὶ λόγῳ εὖ προσέφυσας, Ar. Nub. 371, durch das Wort befestigen, bestätigen. – Häufiger im med. u. in den intr. tempp., daran wachsen ; σῷ κέρατε κρατὶ προσπεφυκέναι, Eur. Bacch. 919 ; ταῖς πέτραις προσπέφυκεν, Plut. sol.anim. 30 ; sich fest daran halten, τῷ προσφὺς ἐχόμην, Od. 12.433, daran festhangend hielt ich mich ; προσφῦσα, fest daran haltend, Il. 24.213 ; σκέλη χεῖρές τε ταύτῃ καὶ διὰ ταῦτα πᾶσι προσέφυ, Plat. Tim. 45a ; προσπεφυκότα τοῖς τοιούτοις, Legg. V.728b ; Sp., δεῖ προσφύντα τοῖς πράγμασι συνοικειοῦν ἑαυτὸν ἑκάστῳ τῶν δρωμένων, Luc. salt. 67 ; προσφύντες ἔχονται τοῦ χρυσίου, Piscat. 51.
†προσφύω
[προσ- 1.]
Aor. pple. προσφύς Od. 12.433.
Fem. προσφῦσα Il. 24.213.
To grow to; hence, to attach oneself to something : τοῦ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι ἐσθέμεναι προσφῦσα (burying my teeth in it) Il. 24.213.
To attach oneself to, seize, grasp.
With dat. : ἐρινεῷ προσφύς Od. 12.433.
προσφύω , aor. 2 part. προσφύς, -ῦσα: aor. 2 intrans., grow to, cling, Od. 12.433 and Il. 24.213.
προσφύω
fut. -φύσω
aor1 -έφῡσα
- Ito make to grow to: metaph. to make sure, confirm, Aesch., Ar.
- IIPass. or Mid., to grow to or upon, c. dat., Eur.:—metaph. to cling to, τῷ προσφὺς ἐχόμην Od.; and absol., προσφῦσα Il.; of a fish, τὠγκίστρῳ ποτεφύετο Theocr.