προστρίβω
προστρίβω, to rub against
Could not find προστρίβου in Logeion dictionaries.
προστρίβου Verb: present middle-passive imperative 2nd singular, Verb: imperfect middle-passive indicative 2nd singular of προστρίβω
προσ-τρίβω [ῑ],
- rub on or against: abs., προστρίβοντα by friction, Arist. HA 535b23:—Med., rub oneself against, τῷ τοίχῳ IG 42(1).126.10 (Epid., ii A.D.):—Pass., to be rubbed on, Dsc. 4.153; προστετριμμένος worn away, dulled, πρὸς ἄλλοισιν οἴκοις A. Eu. 238.
- II attribute, πᾶν τὸ ἀνθρώπειον πάθος τοῖς θεοῖς D.L. Prooem. 5.
- III more freq. in Med., mostly in bad sense, inflict or cause to be inflicted, πληγάς τισι Ar. Eq. 5; ὑμῖν τὸ μήνιμα τῶν ἀλιτηρίων προστρίψομαι Antipho 4.2.8; τινὶ συμφορὰν ἢ βλασφημίαν ἢ κακόν D. 25.52; τὴν ὑποψίαν τῆς προδοσίας Plu. Util. 2.89f:—Pass., γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται A. Pr. 331, cf. Sammelb. 5273.12 (v A.D.), PMonac. 6.66 (vi A.D.).
- 2 in good sense, πλούτου δόξαν προστρίψασθαι τοῖς κεκτημένοις attach to them the reputation of wealth, D. 22.75, 24.183.
- 3 impart, [χροιᾶς] φάντασμα τοῖς ὁρατοῖς Gal. 7.96.
προσ·τρίβω [ῑ]
1 frotter contre, Arstt. H.A. 4, 9, 6 ; fig. faire participer à, communiquer, d’où attribuer : τί τινι, DL. Proœm. 5, qqe ch. à qqn ; au pass. Eschl. Pr. 329 ||
2 p. suite, user, Eschl. Eum. 238 ||
Moy. frotter contre : πληγάς τινι, Ar. Eq. 5, faire rouer de coups qqn ; fig. τινὶ ὑποψίαν προδοσίας, Plut. M. 89f, infliger à qqn le soupçon de trahison ; τινι πλούτου δόξαν, Dém. 617, 4 ; 757, 16, faire croire d’une personne qu’elle est riche.
1. toebrengen;
2. wrijven tegen, met dat.;
προστρίβω, daran reiben, abreiben, ἀμβλὺν ἤδη προστετριμμένον τε πρὸς ἄλλοισιν οἴκοις, Aesch. Eum. 229 ; – durch Anreiben mitteilen, anhängen, zufügen, γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται, Aesch. Prom. 329 ; Ar. im med., πληγὰς ἀεὶ προστρίβεται τοὺς οἰκέτας, Eq. 5, gewissermaßen Schläge einreiben, prügeln ; u. so im med. in sp. Prosa öfter, bes. mit Schmach, Vorwurf beflecken, ἔοικεν ὥσπερ συγγενικὸν νόσημα αὐτῷ προστρίψασθαι τὴν φιλαργυρίαν ἡ φύσις, Plut., der cap. ex host. util. p. 278 sagt Θεμιστοκλεῖ δὲ Παυσανίας μηδὲν ἀδικοῦντι προσετρίψατο τὴν ὑποψίαν τῆς προδοσίας, er machte, daß auch auf ihn der Verdacht des Verrates fiel, welcher Ausdruck wahrscheinlich vom Besudeln mit Schmutz oder angespritzten Farben hergenommen ist ; vgl. noch μήνιμά τινι προστρίψομαι, Antiph. IV β 8 ; seltner auch von guten Dingen, πλούτου δόξαν τινὶ προστρίβεσθαι, Einem die Meinung des Reichtums zuwenden, d.i. Andere glauben machen, daß er reich ist, Dem. 22.75, 24.183.
προστρίβω
fut. ψω
- 1to rub against:—Pass., προστετριμμένος τισί worn down by intercourse with others, Aesch.: Mid., mostly in bad sense, to inflict or cause to be inflicted, πληγάς τινι Ar.: Pass. to be inflicted upon, τινί Aesch.
- 2in good sense, πλούτου δόξαν προστρίβεσθαί τινι to attach to one the reputation of wealth, Dem.