προσφύω
προσφύω, to make to grow to
Could not find προσφυέντες in Logeion dictionaries.
προσφυέντες aorist passive participle masculine nominative plural, aorist passive participle masculine vocative plural of προσφύω
προσ-φύω, with fut. and aor. 1,
- cause to grow to: metaph., καὶ ταῦτʼ ἀληθῆ . . προσφύσω λόγῳ will make sure, confirm, A. Supp. 276; τοῦτο τῷ νῦν λόγῳ εὖ προσέφυσας Ar. Nu. 372.
- II mostly in Pass., with aor. 2 and pf. Act. and fut. Med., grow to or upon, σῷ κέρατα κρατὶ προσπεφυκέναι E. Ba. 921, cf. Pl. R. 611d, Ti. 45a; σοι ταῦτα προσφύσεται will accrue, Id. Ep. 313d: freq. in Arist. of any after or adventitious growth which does not form part of the organism, π. τῇ ὑστέρᾳ τὸ ᾠόν, πρὸς τῇ ὑστέρᾳ, GA 752a11, 754b17; τὰ κέρατα π. μᾶλλον τῷ δέρματι HA 517a27, cf. LXX Da. 7.20; προσπέφυκεν ὥσπερ τὰ φύματα Arist. GA 772b29; of zoöphytes, HA 487b11, 588b13; π. ταῖς πέτραις PA 681b6; of tapeworms, HA 551a11; of food, to be assimilated, Pr. 864b8, 927a20.
- b to be attached, πλευραὶ προσπεφύκασι [τοῖς σφονδύλοις, sc. by joints] Hp. Art. 45.
- 2 hang upon, cling to, τῷ προσφὺς ἐχόμην Od. 12.433: abs., προσφῦσα Il. 24.213; προσφὺς ὅπως τις ἀναρίτης Herod. Fr. 11; of a fish, τὠγκίστρῳ ποτεφύετο Theoc. 21.46; of leeches, Gal. 8.265: metaph., π. τοῖς τοιούτοις consorts constantly with, Pl. Lg. 728b; προσφύντες ἔχονται τοῦ χρυσίου they cling fast to it, Luc. Pisc. 51, cf. Musc. Enc. 3, etc.
προσ·φύω :
I tr. (aux temps suiv. : prés., impf., fut. -φύσω, ao. -έφυσα) faire naître ou faire croître sur, d’où faire adhérer, fig. c. à d. établir fortement, confirmer, acc. Eschl. Suppl. 276 ; Ar. Nub. 372 ||
II intr. (aux temps suiv. : ao. 2 προσέφυν, d’où part. προσφύς, προσφῦσα, pf. προσπέφυκα, et au pass. moy. προσφύομαι, f. -φύσομαι) :
1 naître ou croître sur, dat. Eur. Bacch. 921 ; Plat. Rsp. 611d, etc. ||
2 p. suite, être attaché ou s’attacher à, tenir fortement à, dat. Od. 12, 433 ; Thcr. Idyl. 21, 46 ; abs. Il. 24, 213 ; Luc. Pisc. 51, etc. ; fig. s’attacher à, s’appliquer à, dat. Luc. Salt. 67 ||
➳ Impf. dor. 3 sg. ποτεφύετο, Thcr. Idyl. l. c.
1. act., causat. (praes., fut., en aor.
2. med.-pass., intrans. (met aor.
a. groeien (aan); met dat.:
b. zich vasthechten (aan):
προσφύω, (φύω), daran wachsen lassen, fest daran fügen, verbinden ; übertr., ταῦτʼ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ, Aesch. Suppl. 276, wie τοῦτό γέ τοι τῷ νυνὶ λόγῳ εὖ προσέφυσας, Ar. Nub. 371, durch das Wort befestigen, bestätigen. – Häufiger im med. u. in den intr. tempp., daran wachsen ; σῷ κέρατε κρατὶ προσπεφυκέναι, Eur. Bacch. 919 ; ταῖς πέτραις προσπέφυκεν, Plut. sol.anim. 30 ; sich fest daran halten, τῷ προσφὺς ἐχόμην, Od. 12.433, daran festhangend hielt ich mich ; προσφῦσα, fest daran haltend, Il. 24.213 ; σκέλη χεῖρές τε ταύτῃ καὶ διὰ ταῦτα πᾶσι προσέφυ, Plat. Tim. 45a ; προσπεφυκότα τοῖς τοιούτοις, Legg. V.728b ; Sp., δεῖ προσφύντα τοῖς πράγμασι συνοικειοῦν ἑαυτὸν ἑκάστῳ τῶν δρωμένων, Luc. salt. 67 ; προσφύντες ἔχονται τοῦ χρυσίου, Piscat. 51.
†προσφύω
[προσ- 1.]
Aor. pple. προσφύς Od. 12.433.
Fem. προσφῦσα Il. 24.213.
To grow to; hence, to attach oneself to something : τοῦ μέσον ἧπαρ ἔχοιμι ἐσθέμεναι προσφῦσα (burying my teeth in it) Il. 24.213.
To attach oneself to, seize, grasp.
With dat. : ἐρινεῷ προσφύς Od. 12.433.
προσφύω , aor. 2 part. προσφύς, -ῦσα: aor. 2 intrans., grow to, cling, Od. 12.433 and Il. 24.213.
προσφύω
fut. -φύσω
aor1 -έφῡσα
- Ito make to grow to: metaph. to make sure, confirm, Aesch., Ar.
- IIPass. or Mid., to grow to or upon, c. dat., Eur.:—metaph. to cling to, τῷ προσφὺς ἐχόμην Od.; and absol., προσφῦσα Il.; of a fish, τὠγκίστρῳ ποτεφύετο Theocr.