πτωτός
πτωτός, apt to fall, fallen
πτωτός, ή, όν,
- apt to fall, fallen, Hdn.Gr. 2.943, Hsch.
πτωτός, ή, όν, qui est tombé, Hdn gr. π. μ. λ. p. 38.
Étym. vb. de πίπτω.
πτωτός, fallend, hinfällig, Hesych.