σίδηρος

σίδηρος [ῐ], Dor. σίδᾱρος IG 42(1).102.61 (Epid., iv B.C.), etc.: ὁ; also ἡ, Nic. Th. 923: neut. σίδηρον, τό, Sch.D Il. 4.151, v.l. in Hdt. 7.65 and Daimachus 4J. (but prob. f.l. for σιδήριον in Gal. 19.72, cf. Hsch. s.v. Ἀκίς): pl. σίδηρα Aret. SD 2.12, EM 26.36, Tz. (v. infr.):—

• iron, σ. πολιός Il. 9.366, Od. 24.168; ἰόεις Il. 23.850; μέλας Hes. Op. 151; αἴθων Il. 4.485, al.; πολύκμητος 6.48, al., cf. Od. 9.393; as an article of traffic, οἰνίζοντο . . Ἀχαιοί, ἄλλοι μὲν χαλκῷ, ἄλλοι δʼ αἴθωνι σ. Il. 7.473; πλέων . . μετὰ χαλκόν· ἄγω δʼ αἴθωνα σίδηρον Od. 1.184; χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σ., of treasures, Il. 11.133, al.; as a prize, 23.261, 850; Σκύθης σ., because brought from the Euxine, A. Th. 818; ὁ πόντιος ξεῖνος . . θηκτὸς σ. ib. 942 (lyr.).
• • • 2 freq. as a symbol of hardness (cf. σιδήρεος I.2), or of stubborn force, Il. 20.372, Od. 19.494; ὀφθαλμοὶ ὡσεὶ κέρα ἕστασαν ἠὲ σ. ib. 211; οὔ σφι λίθος χρὼς οὐδὲ σ. Il. 4.510; ἐκ σ. κεχάλκευται . . καρδίαν Pi. Fr. 123.4, cf. S. Fr. 658; ἦσθα πέτρος ἢ σ. E. Med. 1279 (lyr.), cf. Pl. Lg. 666c; also of firmness, steadfastness, πέτρης ὅ γʼ ἔχων νόον ἠὲ σ. Mosch. 4.44, cf. Ach.Tat. 5.22.
  • II anything made of iron, iron tool or implement, for husbandry, Il. 4.485, cf. 23.834: also of weapons, arrow-head, 4.123; sword or knife, 18.34, 23.30; αὐτὸς γὰρ ἐφέλκεται ἄνδρα σ. Od. 16.294, cf. E. Or. 966 (lyr.); axe-head, Od. 19.587: generally, arms, οἱ Ἀθηναῖοι σ. κατέθεντο Th. 1.6; ὅπλοις τε καὶ σιδήρῳ διώξειν OGI 532.25 (Galatia, i B.C.): also, knife, sickle, Hes. Op. 387: pl., fishing-hooks, Theoc. 21.49; irons, fetters, Aret. SD 2.12, Tz. H. 13.302; cf. σιδήριον.
  • III place for selling iron, smithy or cutlerʼs shop, ἀγαγόντα εἰς τὸν σ. X. HG 3.3.7.

σίδηρος, ὁ, dor. σίδᾱρος, Eisen, Stahl ; bei Hom. bes. mit den Beiworten πολιός und αἴθων, auch πολύκμητος, u. bei Hes. O. 153 μέλας. Es fand unter allen Metallen bei den Griechen am spätesten allgemeinen Eingang, dah. bei Hom. viel seltner als χαλκός ; Gegenstand des Tauschhandels, Od. 1.184 ; vgl. Hes. O. 157 ; Pind. u. Tragg.: χαλκόν, σίδηρον, ἄργυρον, χρυσόν τε, Aesch. Prom. 502 ; διέλαχον σφυρηλάτῳ Σκύθῃ σιδήρῳ κτημάτων παμπησίαν Spt. 817, Eisen für »Schwert«, κτείνοντʼ αἴθωνι σιδήρῳ, Soph. Aj. 147 ; τέμνει σιδήρῳ πνεύματος διαρροάς, Eur. Hec. 567 ; θηκτῷ σιδήρῳ δῶμα διαλαχεῖν, Phoen. 68 : u. in Prosa überall : οἱ Ἀθηναῖοι τὸν σίδηρο κατέθεντο, Thuc. 1.6, trugen keine Schwerter mehr ; σίδηρος καὶ χαλκὸς πολέμων ὄργανα, Plat. Legg. XII.956a, u. öfter. Bei Xen. Hell. 3.3.7, ἀγαγὼν εἰς τὸν σίδηρον, wird erklärt »auf den Eisenmarkt«. – Nic. Ther. 924 hat auch ἡ σίδηρος gebraucht. – Im plur. findet sich zuweilen τὰ σίδηρα. Vgl. σίδηρον.

σίδηρος

-ου, ὁ.

• • 1

    Iron Il. 4.510, Il. 7.473, Il. 9.366, Il. 20.372, Il. 23.834 : Od. 1.184, Od. 9.393.

  • 2

    Various things made of iron. The point of an arrow : τόξῳ [πέλασε] σίδηρον Il. 4.123.

    An axe Il. 4.485.

    A knife or sword Il. 18.34.

    A knife Il. 23.30.

    A bar of iron or something of the sort : ὀφθαλμοὶ ὡς εἰ κέρα ἕστασαν ἠὲ σίδηρος Od. 19.211. Cf. Od. 19.494.

  • 3

    Collectively, implements or weapons of iron : πολιὸν σίδηρον (i.e. the articles of iron proposed as prizes) Il. 23.261, τίθει ἰόεντα σίδηρον 850 (defined in the next line) : διοϊστεῦσαι (διοϊστεύσειν) (εἴ κε διοϊστεύσω) σιδήρου (i.e. the axe-heads set up to be shot through by the suitors) Od. 19.587, Od. 21.97 = 127, Od. 21.114, Cf. Il. 6.48= Il. 10.379= Il. 11.133 : = Od. 21.10, Od. 14.324, Od. 16.294 = Od. 19.13, Od. 21.3 = 81 = Od. 24.168, Od. 21.61, 328, Od. 24.177.

σίδηρος : iron; epithets, πολιός, αἴθων, ἰόεις, tempered to blue steel; symbol of firmness, inexorableness, Od. 19.494; πολύκμητος, of iron tools or weapons.

σίδηρος, Doric σίδᾱρος, ὁ,

• • Iiron, Lat. ferrum, Hom., etc.: iron was the last of the metals brought into common use by the Greeks: hence it is πολύκμητος, wrought with much toil, Hom.: and was of high value, pieces of it being given as prizes, Il. It mostly came from the north and east of the Euxine, Σκύθης σ. Aesch.
  • IIlike Lat. ferrum, anything made of iron, an iron tool or weapon, a sword or knife, an axe-head, etc., Hom., etc.
  • IIIa place for selling iron, a smithy, a cutlerʼs shop, Xen.