σταλτικός
σταλτικός, capable of staunching
Could not find σταλτικώτατον in Logeion dictionaries.
σταλτικώτατον masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of σταλτικός
σταλ-τικός, ή, όν,
- capable of staunching, Arist. Pr. 863a14; capable of checking, astringent, οἶνος κοιλίας -ώτατος Str. 5.3.10, cf. Diocl. Fr. 141, Dsc. 2.90 (Comp.); δύναμις σ. τῶν ἐκσαρκούντων Id. 5.87; καρκινωμάτων Id. 1.68; ὑποσάλων ὀδόντων ib. 105 (v.l. στατικόν).
σταλτικός, ή, όν, astringent, Arstt. Probl. 1, 33 ; Diosc. 5, 102 ||
Sup. -ώτατος, Str. 237.
Étym. στέλλω.
σταλτικός, zusammenziehend, hemmend, unterdrückend ; οἶνος κοιλίας σταλτικώτατος, Strab. V.3.10 ; τὰ σταλτικά, Heilmittel, das wilde Fleisch einer Wunde wegzuätzen, Medic.