σταλίς

στᾰλίς, ίδος, ἡ,

• = foreg. [στάλιξ], Hsch.; f.l. for σχαλίς in X. Cyn. 2.8.

σταλίς, ίδος, ἡ, dor. στάλιξ, alles Aufgestellte, Aufgerichtete, bes. Stellholz, Stange, v.l. bei Xen. Cyn. 2.8, 6.7. Bei Leon.Alex. 20 (VI.325) scheinen es Jagdnetze zu sein. Vgl. noch Opp. Cyn. 1.150, 157 ; ὑπὸ σταλίκεσσιν ἄκανθαι, Hal. 4.606, von dornigen Flossen.

σταλίς ², [ᾱ], ίδος, ἡ, dor. statt στηλίς.