στάλαγμα
στάλαγμα, that which drops, a drop
στάλαγ-μα [στᾰ], ατος, τό, (σταλάσσω)
- that which drops, a drop, A. Eu. 802; ῥοὴ φοινίου σταλάγματος S. Ant. 1239; πώματος Philostr. VA 3.25: dub. sens. in BGU 531 ii 16 (i A.D.).
στάλαγμα, ατος (τὸ) [τᾰ] goutte, Eschl. Eum. 802 ; Soph. Ant. 1239 ; Philstr. 116.
Étym. σταλάζω.
στάλαγμα, τό, das Getröpfelte, der Tropfen, ἀφεῖσαι δαιμόνων σταλάγματα, Aesch. Eum. 769 ; Soph. Ant. 1224.
στάλαγμα, ατος, τό,
- that which drops, a drop, Aesch., Soph.