στάλα
στάλα, Dor. for στήλη.
στάλα, v. στήλη.
στάλα, ἡ, dor. st. στήλη.
στᾱλα (-αν, -ᾶν, -αισιν.)
- a memorial stone εἰ δέ τοι μάτρῳ μʼ ἔτι Καλλικλεῖ κελεύεις στάλαν θέμεν Παρίου λίθου λευκοτέραν N. 4.81
- b pl., pillars (of Herakles), symbol of the limits to which man can attain. Θήρων ἅπτεται οἴκοθεν Ἡρακλέος σταλᾶν O. 3.44 ἀνορέαις δʼ ἐσχάταισιν οἴκοθεν στάλαισιν ἅπτονθʼ Ἡρακλείαις I. 4.12