σταλάω
σταλάω, to drop, let fall
στᾰλ-άω, = σταλάσσω,
- I let drop, let fall, δάκρυ Maiist. 43, AP 7.552 (Agath.), A.R. 4.1064; αἴγειροι τὸ ἤλεκτρον ἐπʼ αὐτέῳ δάκρυον σταλάουσιν Luc. Astr. 19; of snakes, λοίγια σταλάουσι σὺν αἵματι Androm. ap. Gal. 14.37; σταλάοντα ὄμματα, with δάκρυα unexpressed, cj. in AP 5.236 (Agath.).
- II drop, drip, Arat. 962.
σταλάω-ῶ [τᾰ]
1 tr. faire couler goutte à goutte : δάκρυ, Anth. 7, 552, verser des larmes sur, dat. ; ἤλεκτρον ἐπί τινι δάκρυον, Luc. Astr. 49, verser sur qqn des larmes d’ambre ; ou simpl. σταλάω, Anth. 5, 237 ||
2 intr. couler goutte à goutte, Arat. 962 ; Syn. 337b.
Étym. cf. σταλάσσω.
σταλάω, = στάζω 2, tröpfeln, triefen ; ὄμματα σταλάοντα, Agath. 12 (V.237); auch act., δάκρυα, 88 (VII.552), wie Luc. astrol. 19.
σταλάω
στᾰλάω,
= σταλάσσω
- to drop, let fall, δάκρυ Anth.