στερρός
στερρός, stiff, firm, solid, strong
στερρός2, barren
Could not find στερραῖς in Logeion dictionaries.
στερραῖς feminine dative plural of στερρός
στερρός (A), ά, όν, also ός, όν E. Hec. 296:—collat. form of στερεός,
- stiff, firm, solid, πόροι Ti.Locr. 101a (Comp.); of earth, opp. χαῦνος, v.l. in Arist. Pr. 934b11; of water, frozen, ῥεῖθρον Hdn. 6.7.7; also, hard, Plu. QConv. 2.725d (Comp.); stiff, strong, δόρυ E. Supp. 711; σ. ἀντικνήμιον stiff, numb with age, Ar. Ach. 218: Comp. -ότερος, δέρμα Gal. 6.32.
- b concrete, σῶμα (viz. the uvula), opp. πάθος, Aret. SA 1.8.
- 2 hard, rugged, uneasy, λέκτρα E. Tr. 114 (anap.); σ. τροφή hard fare, Luc. Lex. 23. Adv., στερρότατα βιῶσαι Id. Macr. 8.
- 3 metaph., stubborn, hard, cruel, ἀνάγκης σ. δῖναι A. Pr. 1052 (anap.), cf. E. Hec. 1295 (anap.); σ. δαίμων, ἀλγηδόνες, Id. Andr. 98, Med. 1031; ψυχή Ar. Nu. 420. Adv. στερρῶς stiffly, obstinately, X. An. 3.1.22; στερρῶς φέρειν χρὴ συμφοράς Men. Mon. 480; tightly, ἐμφραττέτω τὰ ὦτα Paul.Aeg. 3.24.
στερρός (B), όν,
- barren, στερρὸς οὖσα μόσχος E. Andr. 711; [ζῷα] σ. Arist. GA 773b30, 33; cf. στεῖρα (B), στεῖρος.
στερρός, ά, όν, solide, c. à d. :
1 ferme, consistant, p. opp. à mou, fluide, T. Locr. 101a ; Arstt. G.A. 4, 5, 7 ; en parl. de la terre, p. opp. à χαῦνος, Arstt. Probl. 23, 29, etc. ; en parl. de l’eau congelée, Hdn 6, 7, 16 ; p. suite, fort, résistant, en parl. d’une lance, Eur. Suppl. 711 ; du corps, Arét. Caus. m. diut. 1, 8 ||
2 rude, en parl. d’une couche, Eur. Tr. 114 ; de nourriture, Luc. Lex. 23 ||
3 fig. ferme, inflexible, Eschl. Pr. 1052 ; Eur. Andr. 98, etc. ||
➳ Fém. -ός, Eur. Hec. 296.
Étym. att. pour στερεός.
1. hard, stijf, stevig; van lichaamsdelen stijf.
2. overdr.
a. hard, streng, ongemakkelijk:
b. hard, onbuigzaam, hardvochtig:
2. στερρός -όν [~ 2. στεῖρα] onvruchtbaar, steriel.
στερρός, (ἵστημι), auch 2 Endgn, Porson Eur. Hec. 150, = στερεός, starr, hart, fest, im Ggstz zum Weichen, Lockern, Flüssigen ; δόρυ, Eur. Suppl. 711 ; ἐν στερροῖς λέκτροις, Troad. 114 ; Tim.Locr. 101a u. sonst ἡ στερρά, sc. γῆ, das feste Land. – Vom Boden, unergiebig ; auch von Menschen u. Tieren, unfruchtbar.
Uebertr., unbiegsam, hart, grausam ; ἀνάγκης στερραῖς δίναις, Aesch. Prom. 1054 ; οὐκ ἔστιν οὕτω στερρὸς ἀνθρώπου φύσις, Eur. Hec. 296 ; στερρὰ ἀνάγκη, 1295 ; στερρὰς ἀλγηδόνας, Med. 1031 ; ψυχὴ στερρά, Ar. Nub. 419 ; στερρῶς αὐτῶν ἀπειχόμεθα, standhaft, Xen. An. 3.1.22 ; ἐρασταῖς, Flacc. 1 (XII.12).
Vgl. στερεός, στεῖρος, στέριφος u. ä.
Uebertr., unbiegsam, hart, grausam ; ἀνάγκης στερραῖς δίναις, Aesch. Prom. 1054 ; οὐκ ἔστιν οὕτω στερρὸς ἀνθρώπου φύσις, Eur. Hec. 296 ; στερρὰ ἀνάγκη, 1295 ; στερρὰς ἀλγηδόνας, Med. 1031 ; ψυχὴ στερρά, Ar. Nub. 419 ; στερρῶς αὐτῶν ἀπειχόμεθα, standhaft, Xen. An. 3.1.22 ; ἐρασταῖς, Flacc. 1 (XII.12).
Vgl. στερεός, στεῖρος, στέριφος u. ä.
στερρός, ά, όν
= στερεός
- 1stiff, firm, solid, strong, Eur.: stiff with age, Ar.
- 2hard, rugged, uneasy, λέκτρα Eur.
- 3metaph. stubborn, obdurate, hard, Aesch., Eur., etc.:—adv., στερρῶς, stiffly, obstinately, Xen.