στέρνον
στέρνον, the breast, chest
- breast, chest, in Hom. both in sg. and pl., always of males (στῆθος being used of both sexes), βάλε δουρὶ σ. ὑπὲρ μαζοῖο Il. 4.528, cf. 2.479, etc.; κρήδεμνον ὑπὸ στέρνοιο τάνυσσαι Od. 5.346, cf. Pi. N. 10.68, X. An. 1.8.26: pl., εὐρύτερος δʼ ὤμοισιν ἰδὲ στέρνοισιν Il. 3.194; ἐν δέ τέ οἱ κραδίη . . στέρνοισι πατάσσει 13.282; σ. λαχνάεντα Pi. P. 1.19; so in X., Cyr. 1.2.13; παίσας εἰς τὰ σ. … παῖδα ib. 4.6.4; of horses, Il. 23.365 (sg. in 508); of sheep, Od. 9.443; in Trag. also of women, in sg., E. Hec. 563; pl., μαστούς τʼ ἔδειξε στέρνα θʼ ib. 560; στέρνων πλαγαί beating of the breast, S. El. 90 (anap.); ἐν στέρνοισι πεσοῦνται δοῦποι Id. Aj. 633 (lyr.); στέρνʼ ἄρασσε A. Pers. 1054.
- 2 Poet., esp. Trag., also, the breast as the seat of the affections, heart, ἀνδρῶν γὰρ ἐσθλῶν σ. οὐ μαλάσσεται S. Fr. 195; τὸ σὸν μὴ σ. ἀλγύνοιμι Id. Tr. 482: mostly in pl., ἤλγυνεν ἐν στέρνοις φρένα A. Ch. 746, cf. S. Ph. 792; οὕτω χρὴ διὰ στέρνων ἔχειν one ought to feel thus, Id. Ant. 639; στέρνοις ἐγκαταθέσθαι τι Simon. (?)85; Ἄρη ἐν στέρνοις ἔχειν E. Ph. 134; ἐξ εὐμενῶν σ. δέχεσθαί τινα S. OC 487; οἷς πολιοῦχος ὑπὸ στέρνοις ἀρετά τε καὶ αἰδώς Isyll. 16.
- II metaph., στέρνα χθονός Suid., cf. Sch. S. OC 691.
- 2 ὑπὸ στέρνοισι καμίνου in the heart of the fire, Nic. Th. 924.—Rare in early Prose (v. supr.); found also in Medic., in signf. I.1, Hp. Flat. 10 (pl.), Sor. 1.103, al., Gal. 16.608, 18(2).65, al. (all sg.); τὰ σ. μαχαίρᾳ ἀνσχίσσαντα IG 42(1).121.99 (Epid., iv B.C.); never in Arist. (f.l. for στενῶν in Pr. 905b40).
- III breastbone, Gal. 2.592, UP 6.8.
1. inborst, ook plur.
2. overdr. borst, hart (als zetel van gevoelens):
-ου, τό.
- 1
The breast or chest : τὸν βάλε σ. ὑπὲρ μαζοῖο Il. 4.528. Cf. Il. 2.479, Il. 4.530, Il. 7.224, Il. 11.842, Il. 15.542, Il. 16.312 = 400, Il. 20.163, Il. 22.313 : Od. 5.346, 373.
Of animals Il. 4.106, Il. 23.365, 508 : Od. 9.443.
- 2
In pl. in the same sense : εὐρύτερος στέρνοισιν (in the . . .) Il. 3.194. Cf. Il. 13.282, 290.
- 1
- a chest, breast Σικελία τʼ αὐτοῦ πιέζει στέρνα λαχνάεντα P. 1.19 χερσὶ δʼ ἄρα Κρονίων ῥίψαις διʼ ἀμφοῖν ἀμπνοὰν στέρνων κάθελεν (join διʼ ἀμφοῖν στέρνων) P. 3.57 ἄγαλμʼ Ἀίδα, ξεστὸν πέτρον, ἔμβαλον στέρνῳ Πολυδεύκεος N. 10.68
- b met., breast, rise of land ἐλα]χύνωτον στέρνον χθονός Pae. 4.14
- 1the breast, chest, both in sg. and pl., Hom., Trag.
- 2the breast as the seat of the affections, the heart, Trag.
-
…φέρων ἐρατεινὸν ἄθυρμα. ἔνθʼ ἀναπηλήσας γλυφάνῳ πολιοῖο σιδήρου αἰῶνʼ ἐξετόρησεν ὀρεσκῴοιο χελώνης. ὡς δʼ ὁπότʼ ὠκὺ νόημα διὰ στέρνοιο περήσῃ ἀνέρος, ὅν τε θαμιναὶ ἐπιστρωφῶσι μέριμναι, ἢ ὅτε δινηθῶσιν ἀπʼ ὀφθαλμῶν ἀμαρυγαί, ὣς ἅμʼ ἔπος τε…
NA, Homeric Hymns
-
…δʼ ἄρα πᾶσαι χύντο χαμαὶ χολάδες, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε. τὸν δὲ Θόας Αἰτωλὸς ἀπεσσύμενον βάλε δουρὶ στέρνον ὑπὲρ μαζοῖο, πάγη δʼ ἐν πνεύμονι χαλκός · ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Θόας, ἐκ δʼ ὄβριμον ἔγχος ἐσπάσατο…
Homer, Iliad
-
…ὣς Ἕκτωρ οἴμησε τινάσσων φάσγανον ὀξύ. ὁρμήθη δʼ Ἀχιλεύς, μένεος δʼ ἐμπλήσατο θυμὸν ἀγρίου, πρόσθεν δὲ σάκος στέρνοιο κάλυψε καλὸν δαιδάλεον, κόρυθι δʼ ἐπένευε φαεινῇ τετραφάλῳ · καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον…
Homer, Iliad
-
…δʼ ἀτίται σαρκὶ παλαιᾷ τῆς τότʼ ἀρωγῆς ὑπολειφθέντες μίμνομεν ἰσχὺν ἰσόπαιδα νέμοντες ἐπὶ σκήπτροις. ὅ τε γὰρ νεαρὸς μυελὸς στέρνων ἐντὸς ἀνᾴσσων ἰσόπρεσβυς, Ἄρης δʼ οὐκ ἔνι χώρᾳ, τό θʼ ὑπέργηρων φυλλάδος ἤδη κατακαρφομένης τρίποδας μὲν ὁδοὺς στείχει…
Aeschylus, Agamemnon
-
…γάρ κε βλεῖο πονεύμενος ἠὲ τυπείης οὐκ ἂν ἐν αὐχένʼ ὄπισθε πέσοι βέλος οὐδʼ ἐνὶ νώτῳ, ἀλλά κεν ἢ στέρνων ἢ νηδύος ἀντιάσειε πρόσσω ἱεμένοιο μετὰ προμάχων ὀαριστύν. ἀλλʼ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς ἑσταότες, μή πού…
Homer, Iliad
-
…ἐν οἷς ἔτλην ἐγὼ θῆσσαν τράπεζαν αἰνέσαι θεός περ ὤν. Ζεὺς γὰρ κατακτὰς παῖδα τὸν ἐμὸν αἴτιος Ἀσκληπιόν, στέρνοισιν ἐμβαλὼν φλόγα · οὗ δὴ χολωθεὶς τέκτονας Δίου πυρὸς κτείνω Κύκλωπας · καί με θητεύειν πατὴρ θνητῷ παρʼ ἀνδρὶ τῶνδʼ…
Euripides, Alcestis
-
…μοι καὶ τόνδε φίλον τέκος ὅς τις ὅδʼ ἐστί · μείων μὲν κεφαλῇ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, εὐρύτερος δʼ ὤμοισιν ἰδὲ στέρνοισιν ἰδέσθαι. τεύχεα μέν οἱ κεῖται ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ, αὐτὸς δὲ κτίλος ὣς ἐπιπωλεῖται στίχας ἀνδρῶν · ἀρνειῷ μιν…
Homer, Iliad
-
…δὲ σπεύδοντε πετέσθην. στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δʼ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε. αὐτὸς δʼ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος, κλῖνε δʼ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν · οὐδὲ μάτησεν ἴφθιμος…
Homer, Iliad
-
…πέπληγόν θʼ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τʼ ἐπέεσσιν ἐσσυμένως · οἳ δʼ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο νόσφι νεῶν ταχέως · ὑπὸ δὲ στέρνοισι κονίη ἵστατʼ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα, χαῖται δʼ ἐρρώοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο. ἅρματα δʼ ἄλλοτε μὲν…
Homer, Iliad
-
…ὑπὲρ μαζοῖο, πάγη δʼ ἐν πνεύμονι χαλκός · ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Θόας, ἐκ δʼ ὄβριμον ἔγχος ἐσπάσατο στέρνοιο, ἐρύσσατο δὲ ξίφος ὀξύ, τῷ ὅ γε γαστέρα τύψε μέσην, ἐκ δʼ αἴνυτο θυμόν. τεύχεα δʼ…
Homer, Iliad