στιγμιαῖος
στιγμιαῖος, on bigger than a point
στιγ-μιαῖος, α, ον,
- on bigger than a point, χρόνος Gem. 2.33, cf. Plu. Cons.Apoll. 2.117e, Comm.not. 1084b, Gal. 19.187, Cleom. 1.8, Vett.Val. 257.10; στιγμαῖος is f.l. in Plu. Cons.Apoll. 2.117e.
στιγμιαῖος, α, ον :
1 aussi petit qu’un point, Plut. M. 1084b ; Gal. 19, 187 ||
2 qui dure un moment (v. στιγμή) Plut. M. 117e.
Étym. στιγμή.
στιγμιαῖος, von der Größe eines Punktes, so klein wie ein Punkt, πόρος, Plut. adv. Stoic. 45.