στίλβων
στίλβ-ων, οντος, ὁ,
- name of the planet Mercury, Arist. Mu. 392a26, Eudox. Ars 5.10, Cic. ND 2.20.53; gen. -ωνος (v.l. -οντος) Plu. Def.orac. 2.430a; acc. -ωνα Placit. 2.15.4 (στίλβοντα codd. Plu. 2.889b), 2.16.7.
στίλβων, οντος et ωνος (ὁ) litt. « le brillant », Mercure, ou, sel. d’autres, Vénus, planète, Arstt. Mund. 2, 9 ; Cic. N.D. 2, 20 ; Plut. M. 430a ||
➳ Acc. -ωνα, Plut. M. 1029b.
Étym. στίλβω.
στίλβων, οντος, ὁ, der Glänzende, gew. der Planet Merkur, Arist. mund. 2.8, vgl. Cic. de Nat. D. 2.20 ; Plut. u. A.