στίζω
στίζω, to mark with a pointed instrument, to tattoo
στίζω, Simon. 78: fut. στίξω Hdt. 7.35, Eup. 259, Men. Sam. 108: aor. ἔστιξα Hdt. 5.35:—Med., Luc. Syr.D. 59, etc.: aor. ἐστιξάμην Nonn. D. 43.232:—Pass.,aor. part. στιχθείς Porph. VP 15: pf. ἔστιγμαι Hdt. 5.35, Ar. Av. 760:—
- tattoo, τὸ ἐστίχθαι εὐγενὲς κέκριται (among the Thracians) Hdt. 5.6, cf. Phanocl. 1.25; ἀποξυρήσας τὴν κεφαλὴν ἔστιξε Hdt. 5.35; ἐστιγμένους ἀνθέμια X. An. 5.4.32; of the Britons, τὰ σώματα στίζονται γραφαῖς ποικίλαις καὶ ζῴων εἰκόσιν Hdn. 3.14.7; of a Syrian, to indicate dedication to gods (cf. στιγματηφορέω), UPZ 121.8 (ii B.C.).
- 2 esp. tattoo as a mark of disgrace, Hdt. 7.35, Ar. Ra. 1511 (anap.); στίξω σε βελόναισιν τρισίν Eup. l.c., cf. Men. l.c., Call. Iamb. 1.235 (Hermes 69.177), Hermog. Stat. 11; στιξάτω τὸ μέτωπον PLille 29 ii 36, cf. i 14 (iii B.C.); δραπέτης ἐστιγμένος Ar. Av. 760, cf. And. Fr. 5; ἐστ. αὐτόμολος Aeschin. 2.79; αἰχμαλώτους Σαμίων στίζειν κατὰ τοῦ προσώπου καὶ εἶναι τὸ στίγμα γλαῦκα Ael. VH 2.9, cf. Diph. 66.7.
- 3 mark as oneʼs property, στίξαι ἵππον (glossed ἐγκαῦσαι) Phot.; σ. χωρίον mark a piece of land as mortgaged, by a notice set up upon it, Poll. 3.85 (Pass.).
- 4 rarely c. dupl. acc., τοὺς δὲ ἔστιζον (codd., ἔστιξαν Plu., Hude) στίγματα βασιλήϊα tattooed them with the royal tattoo-marks, Hdt. 7.233; σ. ἵππον εἰς τὸ μέτωπον tattoo the figure of a horse on oneʼs forehead, Plu. Nic. 29; σ. εἰς τὸ μέτωπον γλαῦκας Id. Per. 26, cf. X. l.c.
- 5 metaph., εἶσʼ ἅλα στίζοισα πνοά Simon. 78; στιζόμενος βακτηρίᾳ beaten black and blue, Ar. V. 1296.
- 6 σ. τοὺς ὑμένας cause stabbing pains in, Gal. 17(1).400.
- II Gramm., put a punctuation mark, Steph. in Hp. 2.496 D., AP 15.38 (Cometas); τελείαν δεῖ στίξαι Herm. in Phdr. p.84 A. (Cf. OE. stician ‘to stab’, Germ. sticken ‘to stitch, embroider’.)
στίζω (impf. ἔστιζον, f. στίξω, ao. ἔστιξα, pf. inus. ; pass. ao. ἐστίχθην, pf. ἔστιγμαι)
I piquer, Eup. 2-1, 530 Meineke ||
II p. ext. imprimer une marque avec un instrument aigu ou brûlant, particul. :
1 tatouer, Hdt. 5, 6 ; Xén. An. 5, 4, 32 ||
2 marquer au fer rouge, Hdt. 5, 35 ; Ar. Ran. 1511, Av. 761 ; τινὰ στίγματα, Hdt. 7, 233, faire sur qqn l’opération de la marque ; ἵππον εἰς τὸ μέτωπον, Plut. Nic. 29, marquer un cheval au front ; cf. Plut. Per. 26 ||
3 imprimer des marques de coups (cf. franç. faire des bleus) Ar. Vesp. 1296 ||
4 ponctuer, Gramm. ; Anth. 15, 38 ||
Moy. (ao. ἐστιξάμην) m. sign. ||
➳ Part. prés. fém. éol. στίζοισα, Sim. fr. 78 Bgk.
Étym. R. indo-europ. *(s)teig-, piquer ; cf. στίγμα, lat. īn-stīg-āre, sscr. áti stig, pénétrer et tejate, aiguiser, all. stechen.
1. tatoeëren;
2. brandmerken, van slaven en gevangenen, meestal met acc. van pers.; met dubb. acc.:
στίζω, fut. στίξω, perf. pass. ἔστιγμαι, punktieren, stechen, στίξας, Ar. Ran. 1587 ; στίζεσθαι βακτηρίᾳ, mit dem Stocke braun u. blau schlagen, Vesp. 1296 ; ἐστιγμένος, Av. 760, tätowieren, wie z.B. die Thrakier taten, bei denen τὸ ἐστίχθαι εὐγενὲς κέκριται, Her. 5.6 ; vgl. Xen. ποικίλους τὰ νῶτα καὶ τὰ ἔμπροσθεν πάντα ἐστιγμένους ἀνθέμιον, An. 5.4.32 ; – brandmarken, zur Schmach, als Strafe, Her. 7.35 ; übh. mit einem eingebrannten Kennzeichen versehen, 5.35 ; ἵππον, ein Pferd mit dem Brenneisen zeichnen, Phot.; στίζειν τινὰ στίγματα, Einem ein Zeichen od. Brandmal einbrennen. Her. 7.233.
Bei den Gramm. im Schreiben ein Punktum od. ein anderes Interpunktionszeichen machen, vgl. Cometas 6 (XV.38), βίβλους οὐδαμῶς ἐστιγμένας στίξας.
Bei den Gramm. im Schreiben ein Punktum od. ein anderes Interpunktionszeichen machen, vgl. Cometas 6 (XV.38), βίβλους οὐδαμῶς ἐστιγμένας στίξας.
στίζω
the Root is !στιγ, cf. ἔστιγμαι, στιγμή, etc.
- 1to mark with a pointed instrument, to tattoo, Hdt., Xen.
- 2to brand, as a mark of disgrace, Hdt., Ar.; ἔστιζον στίγματα βασιλήια branded them with the royal brand-marks, Hdt.; esp. of runaways, δραπέτης ἐστιγμένος Ar.
- 3c. dupl. acc., στίγματα στίζειν τινά to brand one with a mark, Hdt.
- 4metaph., βακτηρίαι στ. to beat black and blue, Ar.
- 5to mark with a full stop, Lat. interpungere, Anth.