στύγημα
στύγημα, an abomination
Could not find στύγημʼ in Logeion dictionaries.
στύγημʼ Noun: neuter nominative singular, Noun: neuter vocative singular, Noun: neuter accusative singular of στύγημα
στῠγ-ημα, ατος, τό,
- an abomination, E. Or. 480; ὦ σ., in addressing a person, Babr. 95.62.
στύγημα, ατος (τὸ) [ῠ] objet de haine, Eur. Or. 480 ; Babr. 95, 62.
Étym. στυγέω.
στύγημα, τό, das Gehaßte, der Gegenstand des Hasses ; στύγημα ἐμόν Eur. Or. 480 ; Babr. 95.62.
στύγημα
στύγημα (ῠ), ατος, τό,
- an abomination, Eur.