στυγνότης
στυγνότης, gloominess, sullenness
στυγν-ότης, ητος, ἡ,
- gloominess, sullenness, Alex. 197, Plb. 3.20.3; βλέμματος Plu. Mar. 43; of the sky, Plb. 4.21.1.
στυγνότης, ητος (ἡ)
1 tristesse, Plut. Mar. 43 ||
2 aspect sombre, triste, morne, en parl. de choses, Pol. 4, 21, 1.
Étym. στυγνός.
στυγνότης, ητος, ἡ, Betrübnis, καὶ πένθος, Plut. Thes. 20 ; τοῦ βλέμματος, Mar. 43, das traurige, unfreundliche Aussehen, z.B. des Senats in Rom, Pol. 3.20.3 ; des Klimas, τοῦ περιέχοντος, 4.21.1 ; eines unbebauten Landes, Jacobs Philostr. imagg. 723.
στυγνότης, ητος, ἡ,
- gloominess, sullenness, Plut.