συγκαθίημι
συγκαθίημι, to let down with
Could not find συγκαθήσω in Logeion dictionaries.
συγκαθήσω Verb: future active indicative 1st singular of συγκαθίημι
συγκαθ-ίημι, fut. -καθήσω E. Hel. 1068:—
- let down with or together, deposit together, κόσμον l.c.; αὑτὴν σ. let oneself down, lower oneself, εἴς τι Pl. Tht. 174a; ὁμοῦ σ. ἑαυτὸν εἰς τὴν θάλατταν threw himself into it along with her, Plu. Symp. 2.163c; insert together with, ἄγκιστρον τῷ δακτύλῳ Heliod. ap. Orib. 44.14.3. cf. Dsc. 2.76, 5.40; σ. Μούσας τοῖς Βατράχοις bring them upon the stage at the same time with . ., Arg.2 S. OC:—Pass., stoop down and enter, εἰς τόπον, of an ambush, Plb. 8.24.4.
- II (sc. ἑαυτόν) settle down, crouch, squat, Arist. Pr. 869b11, D.S. 20.51; συγκαθείσης τῆς θηλείας ἐπιβαίνει τὸ ἄρρεν Arist. HA 539b29.
- 2 stoop, condescend, accommodate oneself, οἱ . . γέροντες συγκαθιέντες τοῖς νέοις Pl. R. 563a; εἰς . . D.H. 6.56, etc.: abs., Pl. Prt. 336a, Tht. 168b; εἰς τὰ ἀναγκαῖα cj. in Epicur. Sent.Vat. 44.
- 3 of a seller, σ. τῇ τιμῇ come down in price, Lync. ap. Ath. 7.313f.
συγ·καθίημι (f. συγκαθήσω, etc.) [ᾰ]
I tr.
1 déposer en même temps ou ensemble, acc. Eur. Hel. 1068 ||
2 laisser tomber, acc. Plut. M. 163c ; fig. laisser aller, laisser fléchir : ἑαυτὸν εἴς τι, acc. Plat. Theæt. 174a, s’abaisser à faire qqe ch. ||
II intr.
1 descendre ensemble ou en même temps, avec εἰς et l’acc. Pol. 8, 26, 1 ||
2 s’affaisser, s’étendre, avec ἐπί et l’acc. Arstt. Probl. 2, 31, 2 ; H.A. 5, 2, 4 ; DS. 20, 51 ||
3 fig. se laisser aller à, condescendre à : τινί, Plat. Rsp. 563a ; DH. 4, 43, témoigner de la condescendance à qqn ; εἴς τι, DH. 6, 56, etc. condescendre à qqe ch. ; τῇ τιμῇ, Ath. 313f, céder sur le prix de qqe ch. ; abs. condescendre, Plat. Prot. 336a, Theæt. 168b, etc.
1. met acc.
a. mede laten zakken:
b. laten afdalen:
2. intrans., alleen overdr. zich verlagen tot, zich aanpassen aan, met dat.:
συγκαθίημι, (ἵημι), mit, zugleich, zusammen herunterschicken, -lassen, συγκαθήσω κόσμον ἐν ταὐτῷ σκάφει, Eur. Hel. 1074 ; u. med., παίδων ὅπως νῷν σπέρμα συγκαθήσεται, Ion 406 ; übertr., αὑτὴν εἴς τι, Plat. Theaet. 174a ; Prot. 336 a.
Med. sich niederlassen, hinabbegeben, εἴς τινα τόπον, verstecken, Pol. 8.26.1 ; auch τινὶ εἴς τι, sich worauf einlassen, wie συγκαταβαίνω, Lobeck Phryn. 398.
Med. sich niederlassen, hinabbegeben, εἴς τινα τόπον, verstecken, Pol. 8.26.1 ; auch τινὶ εἴς τι, sich worauf einlassen, wie συγκαταβαίνω, Lobeck Phryn. 398.
συγκαθίημι
fut. -καθήσω
- to let down with or together, to deposit together, Eur.:— σ. ἑαυτόν to let oneself down, lower oneself, εἴς τι Plat.; and absol. (sub. ἑαυτόν) to stoop, condescend, accommodate oneself to others, c. dat., Plat.