συγκάλυμμα
συγκάλυμμα, a covering
συγ-κάλυμμα [κᾰ], ατος, τό,
- a covering, LXX De. 22.30 (23.1), 27.20:
συγκάλυμμα, ατος (τὸ) [κᾰ] enveloppe, Spt. Deut. 22, 30 ; 27, 20.
Étym. συγκαλύπτω.
συγκάλυμμα, τό, Bedeckung von allen Seiten, Umhüllung, Sp.