συγκατηγορέω
συγκατηγορέω, to join in accusing
Could not find συγκατηγόρει in Logeion dictionaries.
συγκατηγόρει present active imperative 2nd singular, imperfect active indicative 3rd singular of συγκατηγορέω
συγκατηγορ-έω,
- join in accusing, τινὸς μετά τινος D. 19.291, cf. 51.16; τινι with one, Id. 18.223: abs., Hyp. Eux. 12, Lyc.Fr. 3.
- II in Logic, predicate jointly, A.D. Synt. 201.5 (Pass.).
συγ·κατηγορέω-ῶ, accuser avec : συγκ. τινι, Dém. 302, 25, avec qqn ; τινος μετά τινος, Dém. 434, 22 ; 1232, 24, accuser une personne avec une autre ; abs. Hypér. Eux. 26.
συγκατηγορέω, mit od. zugleich anklagen, Dem. 19.291. – In der Logik, mit Andern von einer Person od. Sache Etwas aussagen, prädizieren.
συγκατηγορέω
- to join in accusing, τινός Dem.