συναποτίθημι
Could not find συναποθέμενοι in Logeion dictionaries.
συναποθέμενοι aorist middle participle masculine nominative plural, aorist middle participle masculine vocative plural of συναποτίθημι
συν·αποτίθημι [τῐ] seul. moy. déposer ou abdiquer en même temps, acc. Plut. M. 374 ; abs. App. Civ. 2, 32.
συναποτίθημι, (τίθημι), mit od. zugleich ab- od. weglegen, τὸ αἰδεῖσθαι συναποθέμενοι, Plut. de audit. A.