συν-αράττω, Ion. συναράσσω, in elkaar beuken, stukslaan, verbrijzelen: σ. οἶκον het huis totaal vernielen Eur. HF 1142; ook in tmes.: σὺν δ’ ὀστέ’ ἄραξεν πάντ’ ἄμυδις hij verbrijzelde alle botten in een klap Il. 12.384; pass. met acc. resp.: κεφαλάς … συναράσσονται hun hoofden werden stukgeslagen Hdt. 2.63.3.