συναράσσω

συνᾰράσσω, Att. συναράττω,

• dash together, dash in pieces, crush, Hom. only in tmesi, σύν κεν ἄραξʼ ἡμέων κεφαλάς Od. 9.498; σὺν δʼ ὀστέʼ ἄραξεν πάντʼ ἄμυδις Il. 12.384; σ. οἶκον E. HF 1142; σ. τινὰ λίθοις, ὀδοῦσι, D.H. 8.59, Luc. VH 1.30; σ. τοὺς ἵππους D.H. 5.15:—Pass., to be dashed in pieces, σύν τʼ ὀστέʼ ἀράχθη Od. 5.426; συναραχθέντων τῶν πλοίων, by the storm, Hdt. 7.170; συναράσσονται κεφαλάς have their heads broken, Id. 2.63; -ομένων ὀδόντων Pancrat. Oxy. 1085.19; νῆσοι σ. ἀλλήλαις Luc. VH 1.41.
• • • 2 intr., dash together, of winds, Arist. Mu. 397a20: of enemies, σφίσιν αὐτοῖς D.C. 73.15.
  • II beat or hammer together, make fast, A.R. 2.614, 3.1318; συνάρηρε is v.l., v. EM 237.58.

συναράσσω, att. -ττω, zusammen- od. gegeneinanderschlagen, zerschmettern ; als Tmesis rechnet man hierher σὺν δʼ ὀστέʼ ἄραξεν πάντʼ ἄμυδις, Il. 12.384 u. öfter, wie σύν κεν ἄραξʼ ἡμέων κεφαλάς, Od. 9.498, ἦ γὰρ συνήραξʼ οἶκον, Eur. Herc.Fur. 1142, vgl. Heracl. 379 ; pass., Her. 7.170, συναράσσεσθαι κεφαλάς 2.63 ; – zusammenfügen, Ap.Rh. 2.616.

συναράσσω Attic -ττω fut. ξω

• to dash together, dash in pieces, shiver, shatter, Hom.; σ. οἶκον, πόλιν Eur.: —Pass. to be shattered, Od., Hdt.; συναράσσεσθαι κεφαλάς to have their heads dashed together, Hdt.