συνάπτω
συνάπτω, to tie, join together, meet in battle
συνάπτω,
- join together,
- I in physical sense, χειρὶ χεῖρα, of dancers, Ar. Th. 955 (lyr.); ξ. καὶ ξυνωρίζου χέρα, in sign of friendship. E. Ba. 198, cf. IA 832, Pl. Lg. 698d; ἰδού, ξύναψον (sc. τὴν χεῖρα) E. Ph. 106; but σ. χεῖρέ τινος ἐν βρόχοις bind them fast, Id. Ba. 615 (troch.), cf. 546 (lyr.); ξ. πόδα, σ. ἴχνος τινί, meet him, Id. Ion 538 (troch.), 663; πόδα ἐς ταὐτὸν ὁδοῦ Id. Ph. 37; δρόμῳ σ. meet in full career, ib. 1101; ξ. κῶλον τάφῳ approach the grave, Id. Hel. 544; φόνος ξ. τινὰ γᾷ Id. Ph. 673 (lyr.); ξ. βλέφαρα κόραις close the eyes, Id. Ba. 747; στόμα σ. kiss one, Id. IT 375; κακὰ κακοῖς σ. link misery with misery, Id. HF 1213 (lyr.); κακὰ ξ. . . τινί link him with misery, Id. Med. 1232; prov., σ. λίνον λίνῳ join thread to thread, i.e. compare things of the same sort, Stratt. 38, Pl. Euthd. 298c, Arist. Ph. 207a17, cf. Sch.Pl. l.c.; also δύʼ ἐξ ἑνὸς κακὼ σ. E. IT 488, cf. Hipp. 515; κοινὴν ξ. δαῖτα παιδί share with him a common meal, Id. Ion 807 (troch.).
- 2 metaph. of combination in thought, σ. αὐτὰ εἰς ἓν τρία ὄντα Pl. R. 588d; σ. ἐν τοῖς λόγοις Id. Sph. 252c; ἔχουσί τι κοινὸν [αἱ ἀρχαὶ] τὸ συνάπτον αὐτάς Arist. Fr. 17; εἴ τι σ. ἢ ἀφαιρεῖ ἡ διάνοια Id. Metaph. 1027b32 (διαιρεῖ Alex.Aphr.); ἀδύνατα σ. Id. Po. 1458a27, cf. Phld. Sto.Herc. 339.13; σ. τὸ γίγνεσθαί θʼ ἅμα καὶ τὴν τελευτὴν τοῦ βίου Alex. 149.18; σ. μηχανήν frame a plan, A. Ag. 1609, cf. E. Hel. 1034; σ. ὄναρ εἴς τινα connect it with him, refer it to him, Id. IT [59]; σ. λόγον πρός τι D. 60.12; πρὸς τὸ ἄκρον οὐ σ. τὸν συλλογισμόν Arist. APr. 69a18; σ. ἀλλήλοις τό τʼ ἐκστάντες καὶ τὸ ὀξέως" take together, Gal. 16.547; συνῆψε τὸν λόγον he continues as follows, Id. 15.148; but σ. τὸν λόγον, abridge, Theopomp.Com. 22: c. acc. et dat., associate with or attribute to, τί τινι Epicur. Nat. 11.9, Sent.Vat. 39, Demetr.Lac. Herc. 1055.15, cf. Phld. Sign. 20:—Pass., συνάπτεται ἕτερον ἐξ ἄλλου Pl. Sph. 245e, cf. Phd. 60b (v.l.), Epicur. Ep. 2 p.37 U., Nat. 28.11; of the words of a sentence, συνάπτεσθαι ἀλλήλοις Gal. 16.546.
- II with regard to persons,
- 1 in hostile sense, σ. τὰ στρατόπεδα εἰς μάχην bring them into action, Hdt. 5.75; ἐλπὶς . . ἣ πολλὰς πόλεις συνῆψε has engaged them in conflict, E. Supp. 480; so συνῆψε πάντας ἐς μίαν βλάβην involved them in . ., Id. Ba. 1303; for S. Aj. 1317, v. συλλύω II.
- b σ. μάχην join battle, Hdt. 6.108; στρατεύματι A. Pers. 336, cf. E. Heracl. 808; σ. πόλεμον πρός τινας Th. 6.13; συνάψαι πόλεμον Ἕλλησιν μέγαν E. Hel. 55, cf. Hdt. 1.18; τοῖς σοφοῖς εὐκτὸν σοφῷ ἔχθραν συνάπτειν Id. Heracl. 459; σ. ἀλκήν Id. Supp. 683; also (without μάχην), engage, Hdt. 4.80, cf. Ar. Ach. 686 (troch.); σ. συνάψεις LXX 4 Ki. 10.34; σ. φασγάνων ἀκμάς E. Or. 1482 (lyr.); ἔγχη Id. Ph. 1192; οὐκ εὐθὺς συνῆψε τὰς ἀπορίας has not immediately rejoined by stating the difficulties, Procl. in Prm. p.533 S.: abs., approach, make contact, Plu. Tim. 25:—Pass., μοι πρός τινας νεῖκος συνῆπτο Hdt. 7.158, cf. 6.94.
- 2 in friendly sense, σ. ἑαυτὸν εἰς λόγους τινί enter into conversation with him, Ar. Lys. 468 (cf. infr. B.II.1); φιλία σ. τοὺς καλούς τε κἀγαθούς X. Mem. 2.6.22:—Pass., παλλακαῖς συνημμένος, of Aristotle, App.Anth. 5.11.
- b c. acc. rei, σ. μῦθον E. Supp. 566; σ. ὅρκους Id. Ph. 1241; κοινωνίαν X. Lac. 6.3; φιλίαν πρός τινα D.H. 19.13, cf. 2.30; freq. in E., σ. τινὶ γάμους, λέκτρα, κῆδος, form an alliance by marriage, Ph. 1049 (lyr.), 49, Andr. 620, etc.; γένναν Id. Fr. 558; τὸν ἔρωτα τῇ κούρῃ Aret. SD 1.5:—in Med., κῆδος ξυνάψασθαι τῆς θυγατρός get oneʼs daughter married, Th. 2.29:—Pass., οἱ γάμοι συνήφθησαν PLips. 41.7 (iv A.D.); ᾧ συνήφθην ἐκ παρθενίας PSI 1.41.5 (iv A.D.); συναφθεῖσά μοι ὡς γαμετή, . . συνήφθην σοι πρὸς γάμου καὶ βίου κοινωνίαν, PMasp. 153.5, 8 (iv A.D.); μὴ πρὸς γάμον ἡ παῖς καὶ ἑτέρῳ τινὶ συναφθείη Chor. p.227 B.
- III Math., esp. in pf. Pass., ὁ λόγος συνῆπται ἔκ τε τοῦ . . καὶ τοῦ . . the ratio is compounded of . ., Archim. Sph.Cyl. 2.4, al.; ἀναλογία συνημμένη continued proportion (cf. συνεχής I.3), Nicom. Ar. 2.21; συνημμένη μεσότης geometric mean, ibid.
- 2 in Music, συνημμένα τετράχορδα conjunct tetrachords, Plu. An.procr. 2.1029a; ἡ συνημμένων νήτη ib. Mus. 1137c.
- 3 in Logic, συνημμένον ἀξίωμα or τὸ σ., hypothetical proposition as premiss in a syllogism. Chrysipp.Stoic. 2.68, Phld. Sign. 32, S.E. M. 8.109, Gell. 16.8.9: pl., Plu. Aud. 2.43c, Procl. in Prm. p.533 S.; κοῖα συνῆπται; what conclusion follows? Call. Fr. 70.3:—cf. συνάρτησις II.
- B intr.:
- I in local sense, border on, lie next to, τὸ πεδίον τοῦτο συνάπτει τῷ Αἰγυπτίῳ πεδίῳ Hdt. 2.75; Τήνῳ συνάπτουσʼ Ἄνδρος A. Pers. 885 (lyr.); γεώλοφοι συνάπτοντες [τῷ ποταμῷ] reaching to . ., Plb. 3.67.9; ἐὰν διώρυγες συνάπτωσι τοῖς χώμασι PLille 1v. 7 (iii B.C.); [τῆς τραχείας ἀρτηρίας] τὸ συνάπτον τῷ στόματι πέρας Gal. 6.421; ποταμοῦ στόμα συνάπτον θαλάττῃ ib. 712; αὗται μὲν σ., αἱ δʼ ἄλλαι ἀσύναπτοι Arist. HA 516a30; δύο πόροι εἰς ἓν σ. ib. 508a13; τὰ βράγχια σ. ἀλλήλοις ib. 507a5; ἡ κοιλία σ. πρὸς τὸ στόμα ib. 507a28; of the sides of a cone, πρὸς μίαν κορυφὴν συνάπτειν Thphr. Vert. 4.
- 2 of Time, to be nigh at hand, ὥρα συνάπτει Pi. P. 4.247; σ. πρὸς τὸν χειμῶνα Hp. Aph. 2.25; συνάψαντος τοῦ χρόνου Plb. 2.2.8; συνάψαντος τοῦ καιροῦ Id. 6.36.1, etc.
- 3 metaph., σ. ἐν αὐτῇ πάνθʼ ὅσα δεῖ τοῖς φίλοις ὑπάρχειν meet together, Arist. EN 1156b18; οὐ σ. [αὗται αἱ φιλίαι] do not combine, ib. 1157a34; to be connected with, τῷ γένει αἱ ἰδέαι σ. Id. Metaph. 1042a15; σ. πρός τι Id. Pol. 1276a7, Cat. 4b26, APr. 41a1; attach, Id. HA 580a15; λύπη σ. [τῷ θεραπεύειν] E. Hipp. 187 (anap.), cf. Chrysipp.Stoic. 2.174; ὁ πόνος ὁ ὑπερβάλλων συνάψει θανάτῳ will border upon death, Epicur. Fr. 448; σ. εἴς τι have reference to, Thphr. CP 6.1.2.
- II of persons, ξ. λόγοισιν enter into conversation, S. El. 21; ἐς λόγους σ. τινί E. Ph. 702; σ. εἰς χορεύματα join the dance, Id. Ba. 133 (lyr.); ἐς χεῖρα γῇ come close to land, Id. Heracl. 429; σ. εἰς τὸν καιρόν come in just at the right time, Plb. 3.19.2; σ. τοῖς ἄκροις reach, them, Id. 3.93.5, etc.; σ. εἰς Σελεύκειαν Id. 5.66.4; πρὸς τὴν παρεμβολήν Id. 3.53.10, etc.
- 2 τύχα ποδὸς ξυνάπτει (s.v.l., -πτοι Murray) μοι, i.e. I have come fortunately, E. Supp. 1014 (lyr.).
- 3 Astrol., of a heavenly body, to be in conjunction (συναφή) with another, Nech. ap. Vett.Val. 280.2, Ptol. Tetr. 52, PMag. Leid.W. 24.15, Man. 2.452, Paul.Al. H. 1.
- C Med., unite for oneself and so form, φιλίαν D.S. 13.32; κῆδος D.C. 41.57; v. supr. A.II.2b.
- 2 to be next to, connected with, τινι X. Oec. 5.3.
- 3 lay hold of, τοῦ καιροῦ Plb. 15.28.8.
- 4 take part with one, assist, τινι E. Hel. 1444: abs., A. Pers. 742 (troch.); τινος in a thing, ib. 724 (troch.), S. Fr. 874.
- 5 bring upon oneself, πληγάς D. 40.32.
συν·άπτω (ao. συνῆψα)
I tr. :
1 nouer ensemble, lier l’un à l’autre, lier : μὴ συνάψων, ἀλλὰ συλλύσων, Soph. Aj. 1317, non pour faire le nœud, mais pour le défaire, c. à d. non pour compliquer la difficulté, mais pour en apporter la solution ; avec un acc. σ. τὰ ἄκρα, Xén. Cyr. 7, 5, 4, réunir les extrémités ; (θρέμμα) ξυνημμένον, Plat. Tim. 70e, (jeune cheval) attaché à la crèche ; σ. χεῖρας, Plat. Leg. 698d, se donner les mains les uns aux autres ; σ. χεῖρα, Eur. Bacch. 198, etc. tendre la main ; στόμα, Eur. I.T. 375, baiser ; avec une prép. : σ. τὼς καλάμως ἐπ’ ἀλλάλοισι, Bion 2, 5, lier les tiges de roseaux les unes aux autres ; avec εἰς et l’acc. Arstt. Metaph. 12, p. 287, 3 Brandis ; avec un dat. : φόρμιγγα σ. σύριγγι, Nonn. D. 1, 467, marier les sons de la lyre avec ceux de la flûte champêtre ; θεὸς συνῆψ’ ἐμοί σε, Eur. Ion 570, un dieu te réunit à moi ; σ. δεξιὰν χερί, Eur. I.A. 832 ; χερὶ χεῖρα, Ar. Th. 925, se tendre les mains ; σ. χεῖρέ τινος δεσμίοισιν ἐν βρόχοις, Eur. Bacch. 615, mettre les mains de qqn dans des liens ; σ. ἴχνος τινί, Eur. Ion 663, joindre ses pas à ceux de qqn, rencontrer qqn ; φόνος σ. τινὰ γᾷ, Eur. Ph. 674, le meurtre l’unit à la terre, en parl. d’un homme tué ; σ. δρόμῳ ἄστυ, Eur. Ph. 1101, litt. s’approcher de la ville par la course, c. à d. s’approcher vivement de la ville ; σ. γάμους (τινί) Eur. Ph. 1049, contracter mariage avec qqn ; σ. κῆδός τινι, Eur. Andr. 620, former des liens d’alliance avec qqn ; σ. φιλίαν πρός τινα, DH. 19, 13 (18, 5) Kiessling, contracter un lien d’amitié, se lier d’amitié avec qqn ; avec idée d’hostilité : σ. μάχην, Hdt. 6, 108 ; Eschl. Pers. 336 ; Eur. Her. 808, etc. engager le combat ; πρός τινα, Apd. 1, 9, 18, 1, avec qqn ; σ. πόλεμόν τινι, Hdt. 1, 18 ; Eur. Hel. 55 ; πρός τινα, Thc. 6, 13, engager une guerre avec qqn ; σ. ἔχθραν τινί, Eur. Her. 459, devenir ennemi de qqn ; νεῖκος πρός τινα, Hdt. 7, 158 ; engager une querelle avec qqn ; σ. τινάς εἰς μάχην, Hdt. 5, 75 ; abs. συνάπτειν τινάς, Plut. Alc. 14, exciter à la lutte ou au combat ; σ. πᾶσαν μηχανήν, Eschl. Ag. 1609, mettre en mouvement tous les ressorts ; σ. κακά τινι, Eur. Med. 1132, faire du mal à qqn ; σ. κακὰ κακοῖς, Eur. H.f. 213, entasser malheur sur malheur ; σ. λόγον πρός τι, Dém. 1392, 21, rattacher le discours à qqe ch., venir à parler de qqe ch. ; abs. lier, rattacher qqe ch. dans le discours : καὶ τὰ συναπτόμενα τούτοις, et ce qui s’y rattache, et cetera ; σ. ἑαυτὸν ἐς λόγους τινί, Ar. Lys. 468, s’engager dans une conversation avec qqn ; σ. ὅρκους, Eur. I.A. 58, se jurer réciproquement ; συνάπτειν λόγον, Thpp. com. 2, 799, contracter, abréger un mot ||
2 t. de math. συνάπτειν ἑαυτόν, se rapprocher, converger, Eucl. ; συνημμένη ἀναλογία, Nicom. Arithm. 2, 21, proportion constante ||
3 t. de mus. τετράχορδα συνημμένα, Plut. M. 430f, 1029a, une certaine suite de sons sur quatre cordes dans l’ancienne gamme ; cf. Plut. M. 1137c ||
4 t. de philos. τὸ συνημμένον ἀξίωμα et subst. τὸ συνημμένον, proposition dans laquelle, étant donnée une hypothèse, la conclusion suit nécessairement, par ex. εἴπερ ἡμέρα ἔστι, φῶς ἔστι, si c’est le jour, il y a lumière, A. Gell. 16, 8, 9 ; Sext. M. 8, 109 ; Plut. M. 43c, etc. ; p. suite : σ. τι, tirer une conclusion ; κοῖα συνῆπται; Call. fr. 70, 4, qu’en conclure ? ||
II intr. :
1 (avec idée de lieu) confiner à, toucher à, être limitrophe de, dat. : τὸ πεδίον τοῦτο συνάπτει τῷ Αἰγυπτίῳ πεδίῳ, Hdt. 2, 75, cette plaine touche à celle d’Égypte ; cf. Eschl. Pers. 885 ; Pol. 3, 67, 9, etc. ; p. opp. à ἀσύναπτοι, Arstt. H.A. 3, 7 ; de même avec πρός et l’acc. Arstt. H.A. 2, 17 ; ἡ ῥίζα σ. τῇ γῇ, Th. H.P. 1, 7, 3, la racine s’attache à la terre, pousse dans la terre ||
2 p. suite, s’attacher à, s’unir à, Th. H.P. 4, 8, 6 ; en parl. d’un fleuve : σ. τῇ θαλάττῃ, DH. 3, 40, se déverser dans la mer ||
3 fig. s’unir, se joindre, se rattacher : abs. οὐ πάνυ σ. αὗται αἱ φιλίαι, Arstt. Nic. 8, 5, ces sortes d’amitiés ne se rattachent pas les unes aux autres, il n’y a pas de lien entre elles ; avec le dat. τύχα ξ. μοι ποδός, Eur. Suppl. 1014, le hasard a bien conduit mes pas ; ἄρχοντες σ. ἄρχουσιν, Plat. Leg. 758a, les autorités se lient les unes aux autres, c. à d. se succèdent, alternent ; τῷ πολέμῳ συνάπτει τὰ κατὰ τὴν Ἰταλίαν Ἀμίλκᾳ πραχθέντα, Pol. 1, 13, 3, les faits et gestes d’Amilcar en Italie se rattachent à la guerre ; οἱ καιροὶ οὗτοι σ. τοῖς ὑφ’ ἡμῶν ἱστορεῖσθαι μέλλουσιν, Pol. 2, 71, 2, ces événements sont dans un rapport immédiat avec ce que nous devons raconter ||
4 (avec idée de temps) s’approcher, approcher, être imminent, Pd. P. 4, 440 ; Pol. 10, 40, 12 ; συνάπτοντος ἤδη τοῦ χειμῶνος, Pol. 2, 54, 13, etc. l’hiver étant déjà proche ; p. anal. en parl. d’événements : σ. τινί, Eur. Hipp. 188 ; Epic. (Plut. M. 1054c) s’approcher de qqn, menacer qqn ||
5 avec un suj. de pers. s’approcher : σ. γῇ ἐς χεῖρα, Eur. Her. 429, s’approcher de la terre jusqu’à portée de la main ; σ. εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον, Pol. 3, 19, 2, arriver à un moment déterminé ; σ. τοῖς ἄκροις, Pol. 3, 93, 5, atteindre la hauteur ; avec εἰς et l’acc. Pol. 5, 66, 4 ; avec πρός et l’acc. Pol. 3, 53, 10 ; 3, 84, 1 ; 5, 14, 7 ; particul. avec idée d’hostilité, s’approcher pour combattre, en venir aux mains, combattre, Eur. Bacch. 52 ; avec un dat. Hdt. 4, 80, etc. ; σ. τινὶ εἰς χεῖρας, Pol. 1, 76, 6, m. sign. ; en parl. d’animaux, Eur. Ph. 1380 ; sans idée d’hostilité, σ. λόγοις, Soph. El. 21, etc. entamer une conversation, s’entretenir, converser ; σ. τινὶ εἰς λόγους, Eur. Ph. 702, m. sign. ||
6 fig. se rattacher par l’esprit à, être en rapport avec, avoir rapport à, avec εἰς et l’acc. Th. C.P. 6, 1, 2 ; avec πρός et l’acc. Th. C.P. 4, 12, 2 ||
Moy.
I intr. :
1 se lier à, s’unir à, dat. en parl. de mariage ou de relations intimes, Anth. App. 321 ; Nonn. D. 2, 310 ||
2 au pass. avoir du rapport avec, dat. Xén. Œc. 5, 3 ; dépendre de, avec ἐκ et le gén. Plat. Phæd. 60b ; Soph. 245c, etc. ||
3 se lier, s’attacher à une personne ou à une chose ; d’où assister, aider, abs. Eschl. Pers. 743 ; τινι, Eur. Hel. 1444 ; DH. 10, 2, qqn ; τινος, Eschl. Pers. 724 ; Soph. fr. 710 Dind. en qqe ch. ; τινί τινος, DH. 6, 25, qqn en qqe ch. ||
4 se saisir ensemble de, saisir ensemble : τοῦ καιροῦ, Pol. 15, 28, 8, saisir ensemble le moment favorable ||
II tr. lier ou attacher qqe ch. de soi : συνάψασθαι χεῖρα, Jos. A.J. 9, 7, 2, se tendre la main ; σ. κῆδος, Thc. 2, 29, former des liens d’alliance (marier sa fille) ; σ. φιλίαν, DS. 13, 32, former des liens d’amitié.
Étym. σ. ἅπτω.
1. met acc.
a. fysiek samenvoegen:
b. overdr., mentaal verbinden, combineren, aan elkaar koppelen, met
c. van sociale relaties in contact brengen, samenbrengen, verenigen:
2. met dat. of
a. fysiek grenzen aan, raken aan, in de buurt zijn van, met dat., van plaatsen:
b. overdr. samenhangen met, verbonden zijn met, gepaard gaan met, met dat., met
c. van sociale relaties in contact komen (met), abs.:
συνάπτω, bei Sp. kommt ein aor. pass. συναφῆναι vor,
1) zusammenknüpfen, verknüpfen, μηχανήν, Aesch. Ag. 1591 ; vgl. Eur. Hel. 1040 ; sprichwörtlich οὐ λίνον λίνῳ συνάπτεις, Plat. Euthyd. 298c ; σύναπτε αὐτὰ εἰς ἓν τρία ὄντα, Rep. IX.588d. Bes.
a) im feindlichen Sinne, στρατεύματι μάχην ξυνάψαι, den Kampf beginnen, handgemein werden, Aesch. Pers. 328 ; u. so ist auch Soph. Aj. 1296 zu nehmen, wo es im Ggstz von συλλύω steht und der Schol. erkl. ξυνάψων αὐτοὺς δηλονότι εἰς μάχην ; Her. πόλεμον, 1.18, Krieg beginnen, μάχην 6.108, auch συνάπτειν τὰ στρατόπεδα εἰς μάχην, 5.75, u. ohne μάχην, eine Schlacht liefern, mit einander anbinden, 4.80, u. pass., νεῖκός μοι συνῆπτο πρός τινα, ich war in Streit geraten mit Einem, 7.158 ; ξυνῆψαν ἔγχη, Eur. Phoen. 1199, μάχην Suppl. 144 u. öfter ; ξυνῆψέ μοι πόλεμον, Rhes. 428 ; κακά τινι, Med. 1232 ; φασγάνων ἀκμὰς συνήψαμεν, Or. 1482 ; πόλεμον Thuc. 6.13 ; μάχην Xen. Cyr. 1.6.41 u. öfter ; vgl. noch πληγὰς συναψάμενος Dem. 40.32.
b) im freundlichen Sinne, συνάπτεσθαι φιλίαν, Freundschaft untereinander knüpfen, DS. 13.32 ; sich anschließen, gemeinschaftliche Sache mit Einem machen, beistehen, χὡθεὸς συνάπτεται, Aesch. Pers. 729, vgl. 710 u. Soph. frg. 710 ; ξυνάπτετον πόδα ἐς ταὐτὸν ἄμφω, Eur. Phoen. 37, vgl. Suppl. 1014, Ion 538 ; ματρὶ γάμους συνάπτει, Phoen. 1056, wie λέκτρα ἀλλήλοισιν, Herc.Fur. 1317 ; χειρὶ χεῖρα, Ar. Thesm. 955 ; τὰς χεῖρας, Plat. Legg. III.698d ; εἰκὸς δὲ καὶ τὸ κῆδος ξυνάψασθαι τῆς θυγατρός, Thuc. 2.29 ; τὶ πρός τι, Pol. 1.75.4 u. öfter, wie a.Sp.
2) intr., daranstoßen, angrenzen, berühren, Τήνῳ τε συνάπτουσʼ Ἄνδρος ἀγχιγείτων, Aesch. Pers. 859 ; Eur. Hipp. 187 ; Her. 2.75 ; Plat. Ep. VIII.353d. – Dah. ὥρα συνάπτει, Pind. P. 4.247, die Zeit steht nahe bevor, sie drängt ; χρόνου συνάψαντος, als die Zeit sich näherte, Pol. 2.2.8, 4.27.1 u. öfter, διὰ τὸ συνάπτειν τὴν τῆς Πλειάδος δύσιν, 3.54.1, – ξυνάπτετον λόγοισιν, sc. ἀλλήλοιν, Soph. El. 21, sich in ein Gespräch einlassen ; vgl. συνάπτει ἐν αὐτῇ πάντα ὅσα δεῖ, Arist. eth. 8.4 ; auch εἰς λόγους συνῆψα Πολυνείκει, Eur. Phoen. 709, wie Ar. Lys. 468 vollständig sagt τί τοῖσδε σαυτὸν ἐς λόγους τοῖς θηρίοις συνάπτεις ; Plat. ξυνάπτει δὲ ἀεὶ παλαιὰ τελευτὴ δοκοῦσα ἀρχῇ φυομένῃ νέᾳ, Ep. VIII.353d ; συνάπτειν τοῖς ἄκροις, auf die Bergspitzen gelangen, Pol. 5.98.5 ; γεώλοφοι συνάπτοντες τῷ ποταμῷ, 3.67.9 ; auch πρός τι, 3.84.1 ; οὗ συνάπτει τὰ Γαλατικὰ πεδία πρὸς τὴν ἄλλην Ἰταλίαν, 3.86.2 ; u. feindlich, συνάψαι τοῖς πολεμίοις, 3.83.6 ; auch εἰς συνάπτον ἥκειν ἀλλήλοις, sich nähern zum Kampfe, 1.76.2 ; τῶν ὁπλιτῶν συναπτόντων σὺν βοῇ, Plut. Ant. 39.
Bei Nicom. arithm. 2.21 u. sonst ist συνημμένη ἀναλογία eine stetige Proportion.
1) zusammenknüpfen, verknüpfen, μηχανήν, Aesch. Ag. 1591 ; vgl. Eur. Hel. 1040 ; sprichwörtlich οὐ λίνον λίνῳ συνάπτεις, Plat. Euthyd. 298c ; σύναπτε αὐτὰ εἰς ἓν τρία ὄντα, Rep. IX.588d. Bes.
a) im feindlichen Sinne, στρατεύματι μάχην ξυνάψαι, den Kampf beginnen, handgemein werden, Aesch. Pers. 328 ; u. so ist auch Soph. Aj. 1296 zu nehmen, wo es im Ggstz von συλλύω steht und der Schol. erkl. ξυνάψων αὐτοὺς δηλονότι εἰς μάχην ; Her. πόλεμον, 1.18, Krieg beginnen, μάχην 6.108, auch συνάπτειν τὰ στρατόπεδα εἰς μάχην, 5.75, u. ohne μάχην, eine Schlacht liefern, mit einander anbinden, 4.80, u. pass., νεῖκός μοι συνῆπτο πρός τινα, ich war in Streit geraten mit Einem, 7.158 ; ξυνῆψαν ἔγχη, Eur. Phoen. 1199, μάχην Suppl. 144 u. öfter ; ξυνῆψέ μοι πόλεμον, Rhes. 428 ; κακά τινι, Med. 1232 ; φασγάνων ἀκμὰς συνήψαμεν, Or. 1482 ; πόλεμον Thuc. 6.13 ; μάχην Xen. Cyr. 1.6.41 u. öfter ; vgl. noch πληγὰς συναψάμενος Dem. 40.32.
b) im freundlichen Sinne, συνάπτεσθαι φιλίαν, Freundschaft untereinander knüpfen, DS. 13.32 ; sich anschließen, gemeinschaftliche Sache mit Einem machen, beistehen, χὡθεὸς συνάπτεται, Aesch. Pers. 729, vgl. 710 u. Soph. frg. 710 ; ξυνάπτετον πόδα ἐς ταὐτὸν ἄμφω, Eur. Phoen. 37, vgl. Suppl. 1014, Ion 538 ; ματρὶ γάμους συνάπτει, Phoen. 1056, wie λέκτρα ἀλλήλοισιν, Herc.Fur. 1317 ; χειρὶ χεῖρα, Ar. Thesm. 955 ; τὰς χεῖρας, Plat. Legg. III.698d ; εἰκὸς δὲ καὶ τὸ κῆδος ξυνάψασθαι τῆς θυγατρός, Thuc. 2.29 ; τὶ πρός τι, Pol. 1.75.4 u. öfter, wie a.Sp.
2) intr., daranstoßen, angrenzen, berühren, Τήνῳ τε συνάπτουσʼ Ἄνδρος ἀγχιγείτων, Aesch. Pers. 859 ; Eur. Hipp. 187 ; Her. 2.75 ; Plat. Ep. VIII.353d. – Dah. ὥρα συνάπτει, Pind. P. 4.247, die Zeit steht nahe bevor, sie drängt ; χρόνου συνάψαντος, als die Zeit sich näherte, Pol. 2.2.8, 4.27.1 u. öfter, διὰ τὸ συνάπτειν τὴν τῆς Πλειάδος δύσιν, 3.54.1, – ξυνάπτετον λόγοισιν, sc. ἀλλήλοιν, Soph. El. 21, sich in ein Gespräch einlassen ; vgl. συνάπτει ἐν αὐτῇ πάντα ὅσα δεῖ, Arist. eth. 8.4 ; auch εἰς λόγους συνῆψα Πολυνείκει, Eur. Phoen. 709, wie Ar. Lys. 468 vollständig sagt τί τοῖσδε σαυτὸν ἐς λόγους τοῖς θηρίοις συνάπτεις ; Plat. ξυνάπτει δὲ ἀεὶ παλαιὰ τελευτὴ δοκοῦσα ἀρχῇ φυομένῃ νέᾳ, Ep. VIII.353d ; συνάπτειν τοῖς ἄκροις, auf die Bergspitzen gelangen, Pol. 5.98.5 ; γεώλοφοι συνάπτοντες τῷ ποταμῷ, 3.67.9 ; auch πρός τι, 3.84.1 ; οὗ συνάπτει τὰ Γαλατικὰ πεδία πρὸς τὴν ἄλλην Ἰταλίαν, 3.86.2 ; u. feindlich, συνάψαι τοῖς πολεμίοις, 3.83.6 ; auch εἰς συνάπτον ἥκειν ἀλλήλοις, sich nähern zum Kampfe, 1.76.2 ; τῶν ὁπλιτῶν συναπτόντων σὺν βοῇ, Plut. Ant. 39.
Bei Nicom. arithm. 2.21 u. sonst ist συνημμένη ἀναλογία eine stetige Proportion.
συνάπτω
- 1press of time ὥρα γὰρ συνάπτει P. 4.247
συνάπτω
fut. -άψω
- Ito tie or bind together, to join together, unite, σ. χέρα, in sign of friendship, Eur.; ἰδού, ξύναψον (sc. τὴν χέρα) Eur.; but, σ. χεῖρά τινος ἐν βρόχοις to bind it fast, Eur.:— σ. πόδα or ἴχνος τινί to meet him, Eur.; σ. κῶλον τάφῳ to approach the grave, Eur.; so, φόνος σ. τινὰ γᾷ Eur.:— ξ. βλέφαρα to close the eyes, Eur.; σ. στόμα to kiss one, Eur.:— σ. κακὰ κακοῖς to link misery with misery, Eur.; but, σ. κακόν τινι to link him with misery, Eur.: σ. τινὶ δαῖτα to give one a meal, Eur.: proverb., σ. λίνον λίνῳ to join thread to thread, i. e. to compare things of the same sort, Plat.
- 2to connect in thought, to combine, Plat.: σ. μηχανήν to frame a plan, Aesch.; σ. ὄναρ εἴς τινα to connect it with him, refer it to him, Eur.; ξυνῆψε πάντας ἐς μίαν βλάβην involved them in one loss, Eur.
- IIin hostile sense, σ. εἰς μάχην to bring into action, Hdt.; ἐλπὶς πόλεις ξυνῆψε engaged them in conflict, Eur.
- 2σ. μάχην to join battle, Hdt.; τινί with one, Aesch.; πρός τινα Thuc.: also (without μάχην) to engage, Hdt., Ar.:—Pass., νεῖκος συνῆπταί τινι πρός τινα Hdt.
- IIIin friendly sense, to unite, Xen.: —Pass., συνάπτεσθαί τινι to have intercourse with, Anth.
- 2c. acc. rei, σ. μῦθον, ὅρκους Eur.; σ. τινὶ γάμους, λέκτρα, κῆδος to form an alliance by marriage, Eur.: ξυνάπτεσθαι κῆδος τῆς θυγατρός to get oneʼs daughter married, Thuc.
- Bintr.:
- Iin local sense, to border on, lie next to, Hdt.; Τήνῳ συνάπτει Ἄνδρος Aesch.
- 2of Time, to be nigh at hand, Pind.; so of events, λύπη σ. τινί Eur.
- 3metaph. of thoughts, to meet together, Arist.:— to be connected with, πρός τι Arist.
- IIof persons, σ. λόγοισι to enter into conversation, Soph.; so, ἐς λόγους ξ. τινί Eur.; also, σ. εἰς χορεύματα to join in the dance, Eur.; σ. ἐς χεῖρα γῇ, i. e. to come close to land, Eur.
- 2τύχα ποδὸς ξυνάπτει μοι, i. e. I have come in good time, Eur.
- CMid. to be next to, connected with, τινι Xen.
- 2to take part with one, to assist, τινι Eur.; absol., Aesch.
- 3to bring upon oneself, πληγάς Dem.
-
…εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ Αἴσωπος, μῦθον ἂν συνθεῖναι ὡς ὁ θεὸς βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς τὰς κορυφάς, καὶ διὰ ταῦτα ᾧ ἂν τὸ ἕτερον παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ τὸ ἕτερον .…
Plato, Phaedo
-
…ποτὲ καὶ δειλὸς εἶναι μᾶλλον ἢ ʼν ἐμοὶ θρασύς. ἄναξ, Ὀδυσσεῦ, καιρὸν ἴσθʼ ἐληλυθώς, εἰ μὴ ξυνάψων, ἀλλὰ συλλύσων πάρει. τί δʼ ἔστιν, ἄνδρες ; τηλόθεν γὰρ ᾐσθόμην βοὴν Ἀτρειδῶν τῷδʼ ἐπʼ ἀλκίμῳ νεκρῷ…
Sophocles, Ajax
-
…καὶ τῇ προστασίᾳ καὶ τῇ πίστει πολὺ διαφέροντα τῶν ἄλλων πολιτῶν, εὐδοκιμοῦντα δὲ καὶ παρὰ τῷ πλήθει διαφερόντως, συνάπτεται κηδείαν πρὸς αὐτόν, βουλόμενος οἷον ἐφεδρείαν ἀπολιπεῖν ἐν τῇ πόλει τοῦτον, ὅτʼ αὐτὸν ἐξιέναι δέοι μετὰ τῶν δυνάμεων…
Polybius, Histories
-
…σὺ συμφορᾶς τύχοις ; ἀλλὰ πῶς ἠλευθερώθης ἀνδρὸς ἀνοσίου τυχών ; αὐτὸς ἐξέσῳσʼ ἐμαυτὸν ῥᾳδίως ἄνευ πόνου. οὐδέ σου συνῆψε χεῖρε δεσμίοισιν ἐν βρόχοις ; ταῦτα καὶ καθύβρισʼ αὐτόν, ὅτι με δεσμεύειν δοκῶν οὔτʼ ἔθιγεν οὔθʼ ἥψαθʼ ἡμῶν ,…
Euripides, Bacchae
-
…Ῥέας ἐς χέρα θῆκαν, κτύπον εὐάσμασι Βακχᾶν · παρὰ δὲ μαινόμενοι Σάτυροι ματέρος ἐξανύσαντο θεᾶς, ἐς δὲ χορεύματα συνῆψαν τριετηρίδων, αἷς χαίρει Διόνυσος. ἡδὺς ἐν ὄρεσιν, ὅταν ἐκ θιάσων δρομαί ων πέσῃ πεδόσε, νε βρίδος…
Euripides, Bacchae
-
…γᾷ προσήμεναι οἵα Λέσβος ἐλαι όφυτός τε Σάμος, Χίος ἠδὲ Πάρος, Νάξος, Μύκο νος, Τήνῳ τε συνάπτουσʼ Ἀνδρος ἀγχιγείτων, καὶ τὰς ἀγχιάλους ἐκράτυνε μεσάκτους, Λῆμνον, Ἰκάρου θʼ ἕδος, καὶ Ῥόδον ἠδὲ Κνίδον Κυπρίας…
Aeschylus, Persians
-
…· ἐγὼ δέ που διὰ μακροῦ χρόνου τάδʼ ηὔχουν ἐκτελευτήσειν θεούς · ἀλλʼ ὅταν σπεύδῃ τις αὐτός, χὠ θεὸς συνάπτεται. νῦν κακῶν ἔοικε πηγὴ πᾶσιν ηὑρῆσθαι φίλοις. παῖς δʼ ἐμὸς τάδʼ οὐ κατειδὼς ἤνυσεν νέῳ θράσει · ὅστις…
Aeschylus, Persians
-
…τι καὶ ὅμοιόν τι, ταύτῃ φίλοι · καὶ γὰρ τὸ ἡδὺ ἀγαθὸν τοῖς φιληδέσιν. οὐ πάνυ δʼ αὗται συνάπτουσιν, οὐδὲ γίνονται οἱ αὐτοὶ φίλοι διὰ τὸ χρήσιμον καὶ διὰ τὸ ἡδύ · οὐ γὰρ πάνυ συνδυάζεται τὰ κατὰ…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…τυτθὸν ὄντʼ ἐν σπαργάνοις · τραφέντα δʼ αὖθις ἡ δίκη κατήγαγεν. καὶ τοῦδε τἀνδρὸς ἡψάμην θυραῖος ὤν, πᾶσαν συνάψας μηχανὴν δυσβουλίας. οὕτω καλὸν δὴ καὶ τὸ κατθανεῖν ἐμοί, ἰδόντα τοῦτον τῆς δίκης ἐν ἕρκεσιν. Αἴγισθʼ ,…
Aeschylus, Agamemnon
-
…τοὐμοῦ δαίμονος πόνον λέγεις σκληρὸς γὰρ αἰεὶ καὶ πρὸς αἶπος ἔρχεται, εἰ χρή με πᾶσιν οἷς Ἄρης ἐγείνατο μάχην συνάψαι, πρῶτα μὲν Λυκάονι, αὖθις δὲ Κύκνῳ, τόνδε δʼ ἔρχομαι τρίτον ἀγῶνα πώλοις δεσπότῃ τε συμβαλῶν. ἀλλʼ…
Euripides, Alcestis