συνακμάζω
συνακμάζω, to bloom at the same time
Could not find συνηκμακυῖαν in Logeion dictionaries.
συνηκμακυῖαν perfect active participle feminine accusative singular of συνακμάζω
συνακμάζω,
- blossom or flourish at the same time, of plants, AP 11.417; of persons, Ἰφίτῳ σ. with Iphitus, Arist. Fr. 533, cf. Plb. 6.43.6, 31.26.3, Gal. 15.455: abs., flourish together, Plu. TG 3.
- II συνακμάσαι ταῖς ὁρμαῖς πρὸς τὴν τῶν πραγμάτων αὔξησιν rise to a great occasion, Plb. 16.28.1.
συν·ακμάζω [ῠ]
I bourgeonner ou fleurir en même temps, Anth. 11, 417 ||
II fig.
1 être en même temps dans toute sa force, être florissant avec ou en même temps que, dat. Arstt. fr. 420 ; Pol. 32, 12, 3 ; Plut. Lyc. 1 ; Luc. Am. 35 ; abs. Plut. T. Gracch. 3 ||
2 mettre tout son zèle avec : σ. ταῖς ὁρμαῖς πρός τι, Pol. 16, 28, 1, rivaliser d’efforts pour atteindre un but.
συνακμάζω, zu gleicher Zeit blühen, zugleich in voller Kraft sein, συνακμάζουσαν ὀπώρην, Ep.adesp. 60 (XI.417); u. von Menschen, übertr., zugleich auf dem höchsten Gipfel des Glückes, der Macht, des Ruhmes stehen, συνηκμακυῖατῷ βίῳ καὶ τῇ τύχῃ τοῦ Σκιπίωνος, Pol. 32.12.3 ; συνακμάσαι ταῖς ὁρμαῖς πρός τι, mit Eifer bis zu einem Ziele ausharren, 16.28.1.
συνακμάζω
fut. σω
- to bloom at the same time, Anth.