συναιρέω

συναιρέω, in Hom. only 3 sg. aor. σύνελεν, and part. συνελών:—

• grasp or seize together, χλαῖναν μὲν συνελὼν καὶ κώεα Od. 20.95; seize at once, πάντα ξυνῄρει ἡ νόσος Th. 2.51; of the mind, λογισμῷ τὸ πρᾶγμα σ. Plu. Lys. 22:—Med., συνελόμενος σκαφεῖον seizing a mattock, PPetr. 2 p.59 (cf. 3 p.xiii, iii B.C.):—Pass., to be brought together, Arist. SE 181b33; so εἰς ἓν λογισμῷ συναιρούμενον to a unity brought together by reasoning, Pl. Phdr. 249c; τὸ φιλεῖν καὶ τὸ μισεῖν . . συνῄρηται are taken into account, Arist. Rh. 1354b9 (nisi leg. συνήρτηται): hence δεῖ συναιρεῖν ἐκ πάντων τούτων ὅτι . . from all this we should collect, infer that . ., Procl. in Prm. p.492 S.
• • • 2 bring into small compass, shorten, τὸν χρόνον D.S. 17.116:—Pass., συναιρεῖσθαι εἰς ἥμισυ to be halved, Ascl. Tact. 2.1; to be contracted, τὰ τῶν Ἀθηναίων ταχὺ ξυναιρεθήσεσθαι (v.l. ξυναναιρ-) Th. 8.24; ὁ περίβολος τῆς πόλεως . . νῦν . . καὶ μᾶλλον ἔτι συνῄρηται Plb. 10.11.4.
    • • b esp. of speaking, ξυνελὼν λέγω concisely, briefly, in a word, Th. 2.41, cf. 1.70; ὡς συνελόντι εἰπεῖν X. An. 3.1.38, Mem. 3.8.10, etc.; συνελόντι φάναι Gal. 16.502; so συνελόντι alone, Is. 4.22; συνελόντι ἁπλῶς D. 4.7; συνελόντες τὰ ἐν μέσῳ Luc. Phal. 1.6; συνελεῖν [λόγον] εἰς βραχὺ κεφάλαιον Gal. 15.754.
      • c Gramm., contract, τὸ ε̄ καὶ τὸ ᾱ A.D. Pron. 99.24; of the accent of compounds, Id. Synt. 304.8.
  • II make away with, destroy all trace of, annihilate, ἀμφοτέρας δʼ ὀφρῦς σύνελεν λίθος Il. 16.740 (but perh. = συνέχεε καὶ εἰς ἓν συνήγαγεν, as Sch. ad. loc.): metaph., make an end of, σ. τὰς ἀσπίδας abolished them, D.S. 15.44; τὸ καῦμα καὶ τὸ δίψος δεινῶς τοὺς λοιποὺς συνῄρει D.C. 40.23, cf. 37.13, 50.35; συνῃρηκὼς ὥρᾳ μιᾷ χρόνου μήκιστον . . πόλεμον Plu. Lys. 11; ὡς ἡμέραις δυσὶ συναιρήσων τὴν πολιορκίαν Id. Sert. 13; diminish a measurement, τινὶ μέτρῳ προσλιπεῖν ἢ συνελεῖν IG 7.3073.24 (Lebad., ii B.C.):—Pass., τοῦ πρώτου τῶν Καρχηδονίων πολέμων ἔτει δευτέρῳ καὶ εἰκοστῷ συναιρεθέντος Plu. Marc. 3; τοῦ πλήθους ἤδη συνῃρημένου the congestion having been reduced or ended, Gal. 16.499.
  • • • b annihilate, make short work of a distance, ταχὺ σ. πολλὴν ὁδόν Plu. Amat. 2.759d:—Pass., τὸ διάστημα ταχέως ὑπὸ προθυμίας τῶν ἐλαυνόντων συνῄρητο Id. Lys. 11.
    • 2 help to take or conquer, τὴν Σύβαριν Hdt. 5.44; βουλόμενοι σφίσι . . ξυνελεῖν (v.l. for ξυνεξ-) αὐτόν wishing that he should help them to conquer, Th. 2.29.

συναιρέω, (αἱρέω),
1) zusammennehmen, -fassen ; χλαῖναν μὲν συνελὼν καὶ κώεα, Od. 20.95 ; εἰς ἓν λογισμῷ ξυναιρούμενον, Plat. Phaedr. 249b ; dah. zusammenziehen, verkürzen, συνελόντι εἰπεῖν, um es kurz zu sagen, Isae. 4.22, wie Xen. An. 3.1.38, ξυνελὼν λέγω, Thuc. 2.41, 6.80 u. oft ; μᾶλλον ἔτι συνῄρηται ὁ περίβολος τῆς πόλεως, Pol. 10.11.4.
2) mit hinwegreißen, zerstören, vernichten ; ἀμφοτέρας δʼ ὀφρῦς σύνελεν λίθος, Il. 16.740, Soph. Tr. 884, in Gemeinschaft mit Einem erobern, Σύβαριν, Her. 5.44, 45, u. Folgde ; τὸ διάστημα συνῄρητο, der Zwischenraum war zurückgelegt, Plut. Lys. 11. – Uebh. ergreifen, erfassen, einnehmen, πάντα ξυνῄρει ἡ νόσος, Thuc. 2.51, τὸν Σιτάλκην οἱ Ἀθηναῖοι ξύμμαχον ἐποιήσαντο βουλόμενοι σφίσι τὰ ἐπὶ Θρᾴκης χωρία καὶ Περδίκκαν ξυνελεῖν αὐτόν, 2.29.

†συναιρέω

[συν- 3.]

3 sing. aor. σύνελε Il. 16.740.

Pple. συνελών Od. 20.95.

• • 1

    To put together, make into a bundle : χλαῖναν καὶ κώεα Od. 20.95.

  • 2

    To take together, crush into one; hence, to crush, smash : ὀφρῦς Il. 16.740.

συναιρέω , aor. 2 σύνελε, part. συνελών: take together, lay hold of at once, Od. 20.95; ‘tore away,’ Il. 16.740.

συναιρέω fut. ήσω fut. 2 συνελῶ aor2 συνεῖλον Epic σύνελον

• • Ito grasp or seize together, to seize at once, Od., Thuc.
  • • 2to bring together, bring into small compass; in speaking, ξυνελὼν λέγω briefly, in a word, Thuc.; ὡς συνελόντι εἰπεῖν Xen.; so, συνελόντι alone, Dem.
  • IIto make away with, crush, ὀφρῦς σύνελεν λίθος Il.:—metaph. to make an end of, τὸν πόλεμον Plut.:—Pass., Thuc.
  • • 2to help to take or conquer, Hdt., Thuc.