συνορέω
συνορέω, to be conterminous
Could not find συνορούσης in Logeion dictionaries.
συνορούσης Verb: present active participle feminine genitive singular of συνορέω
συνορέω,
- to be conterminous, Plb. 1.8.1, 5.55.1; τινι with . ., Str. 8.7.5, cf. Plu. Demetr. 7.
συνορέω-ῶ, confiner à, dat. Str. 388 ; Plut. Demetr. 7 ; abs. Pol. 1, 8, 1 ; 5, 55, 1.
Étym. σύνορος.
συνορέω, mit angrenzen, Pol. 5.55.1.
συνορέω
fut. ήσω
σύνορος
- to be conterminous, Polyb.