σύναιμος
σύναιμος, of common blood, kindred
Could not find σύναιμον in Logeion dictionaries.
σύναιμον Adjective: masculine accusative singular, Adjective: feminine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: neuter accusative singular of σύναιμος
σύναιμον Adjective: masculine vocative singular, Adjective: feminine vocative singular of συναίμων
σύναιμος, ον, (αἷμα)
- of common blood, kindred, γονᾷ ξ. S. El. 156 (lyr.); ξ. ὄμμα Id. Aj. 977: c. dat., μητρὶ . . σύναιμος Philicus in Stud.Ital. 9.44.
- 2 as Subst., kinsman, kinswoman, esp. brother, sister, S. Ant. 198, 488: pl., kinsmen, Id. OC 943.
- 3 Ζεὺς ξ. as presiding over kindred, Id. Ant. 659; νεῖκος ξ. strife between kinsmen, ib. 794 (lyr.).--Poet. word.
σύν·αιμος, anc. att. ξύν·αιμος, ος, ον :
1 de même sang, Soph. El. 156, etc. ; Eur. Ph. 817, etc. ; subst. ὁ σ. Soph. Aj. 727, 1387 ; Soph. Ant. 198, etc. ; O.C. 1355, 1374 ; Eur. I.T. 774 ; frère ; ἡ σ. Soph. Ant. 488, sœur ||
2 qui concerne des parents par le sang : οἱ σ. Ps.-Phocyl. 47 ; Soph. O.C. 943 ; Anth. 6, 16, 183, les parents par le sang ; νεῖκος σ. Soph. Ant. 794, querelle entre parents de même sang ; Ζεὺς σύναιμος, Soph. Ant. 659, Zeus protecteur de la famille.
Étym. σ. αἷμα.
σύναιμος, = συναίμων ; οἷς ὁμόθεν εἶ καὶ γονᾷ ξύναιμος, Soph. El. 153 ; oft substantivisch, Bruder, Schwester, ὁ σὸς ξύναιμος, O.C. 1357, αὐτή τε χἠ ξύναιμος, Ant. 784, Eur. I.T. 774, λέχος, Phoen. 824, auch Ζεύς als Beschützer der Blutsverwandtschaft heißt so.
Bei Ath. X.452c in einem Rätsel, σύναιμα ποιεῖν, mit Doppelsinn (Aenigm. 8 in Anth. App. 117).
Bei Ath. X.452c in einem Rätsel, σύναιμα ποιεῖν, mit Doppelsinn (Aenigm. 8 in Anth. App. 117).
σύναιμος
σύν-αιμος, ον,
αἷμα
- 1of common blood, kindred, Soph., Eur.
- 2as Subst. a kinsman, kinswoman, esp. a brother, sister, Soph.
- 3Ζεὺς ξ. as presiding over kindred, Soph.; νεῖκος ξ. strife between kinsmen, Soph.