σύναρχος
σύναρχος, a partner in office, colleague
σύναρχ-ος, ὁ,
- partner in office, colleague, Arist. Pol. 1287b31, IG 5(1).124 (Laconia), 9(1).706 (Corc., iv B.C.), al., v.l. in D.C. 67.15.
σύν·αρχος, ος, ον, qui participe au pouvoir : ὁ σ. Arstt. Pol. 3, 11, 9 ; DC. 67, 15, collègue.
Étym. σ. ἀρχή.
σύναρχος, mitherrschend, Arist. Pol. 3.16.
σύναρχος
σύν-αρχος, ον,
- a partner in office, colleague, Arist.