σύναρμος
σύναρμος, joined
σύναρμ-ος, ον,
- joined or framed together, Ph. Bel. 64.14; of pyramids, σ. καὶ κατεξεσμένον τὸ πᾶν ἔργον Ph.Byz. Mir. 2.3.
σύναρμος, ος, ον, qui s’ajuste ou s’accorde avec, Phil. byz. Bel. 64b, etc.
Étym. συνάρω.
σύναρμος, zusammengefugt, mit Fugen verbunden, Sp., wie Philo.